شورای اسلامی آزمون استقلال و نقش چندگانه

عبدرضاابراهیمی/شوراهای اسلامی شهر و روستا در میان کشمکش و مارا تن سیاسی و با وجود فشارهای عدیده بیرونی و داخلی موجودیت خود را در نظام جمهوری اسلامی ایران نمایان کرده است توجه خاص همگان به این موضوع اهمیت و نقش چندگانه شوراهای اسلامی شهر و روستا در ابعاد اجرایی و مدیریتی و نیز اثار سیاسی فعالیت مستقل آنها از دولت را نمایان می سازد شوراها با حفظ استقلال مواضع خود وارد مرحله ی جدیدی از توانمندی و ظرفیت سازی در مدیریت بهینه شهرها و روستاها شده اند و نمادی تمام عیار از مردم سالاری در سطح عامه را به نمایش گذاشته اند به نظر می رسد اثر گذاری تصمیم جامع و همه جانبه و به دور از حب و بغض های سیاسی و جناحی و همچنین لحاظ کردن کیفی تر نگاه کارشناسانه به مباحث و مسائل می تواند فرآیند تاثیر گذاری شوراهای شهر و روستا را افزایش دهد.

شوراها که از الزامات دمکراسی های موفق محسوب می شوند واصول آن در قانون اساسی با همت دولت اصلاحات احیاء و در سراسر کشور راه اندازی  شد به عنوان گسترده ترین پایگاه مردم سالاری توانست در هر دوره کثیری از شهروندان و روستاوندان را از لایه ی عادی و نه لزوما نخبگان وارد عرصه تصمیم گیری و مدیریت محلی کند. در شرایطی که همواره ساختارهای اجرایی و اداری کشور از ضعف نظارت رنج برده اند ،شوراها بهترین فرصت برای جبران این نقیصه به شمار می آیند و می بایست در مسیری گام بردارند که مستقیما بر روند امور مختلف شهری و روستایی نظارت داشته و مانع سواستفاده ها و انحراف از برنامه ها شوند. امروزه نگاه «شهروند محلی شهروند جهانی» پذیرفته ترین جهت گیری در معادلات بین المللی محسوب می شود نگاهی که معطوف به تفکر توسعه پایدار بوده و آن را مولفه اصلی مدیریت شهری می داند توسعه پایداری که به واقع و نه فقط در شعار ضامن عدالت درون نسلی و فرانسلی باشد و این شعار تحقق نیافته دوران معاصر را واقعیت بخشید در این حوزه شوراها  ابزاری قوی و نقش آفرین به حساب می آیند اگر امروز برای پایداری سیاست های توسعه به شکل واقعی و همه جانبه اندیشه نکنیم و با برنامه های مقطعی زود با زده ی عجولانه و تبلیغاتی صرف مانع تحولات زیر بنایی و زیر ساختی شویم، هیچ گاه شاهد تحولات عمیق و معنا دار در کیفیت زندگی شهروندان و روستاوندان نخواهیم بود. همچنین تنها از همین منظر است که حفظ محیط زیست در مدیریت محلی معنا می یابد با این وصف و نظر به ظرفیت قابل توجه اصول ۱۰۰ تا ۱۰۴قانون اساسی برای شوراها که خود بیانگر نگاه موسع بنیانگذار فقیه جمهور اسلامی و پدید آورندگان قانون اساسی است. باید ادغان داشت اگر چه شوراها در چند دوره های گذشته با تمام ایرادات و نواقص موجود در قوانین و عملکرد به مرحله بلوغ رسیده اند اما هنوز بخشی از ظرفیت های آن معطل مانده و جامعه از همه قابلیت های آن بهره مند نمی شوند در این حال شواهدی حاکی است که شوراها در مقابل رقبای جدی خود در دولت و مجلس نتوانسته اند به افزایش اختیارات و ارتقای موقعیت شان دست یابند حتی در برخی موارد  با تهدید اختیارات و کاهش منابع در آمدی مواجه شده اند

علی ایحال ضرورت دارد تا زندگی اجتماعی و قانونی در تمام نقاط این سرزمین در قالب نقش تاثیر گذار شوراهای شهر و روستا  جدی تر از قبل گرفته شود