*مدیران مناطق آزاد باید شان نزول مناطق را بدانند، نباید بحث اقتصاد، تولید و صنعت، درآمدزایی، اشتغالزایی، جذب سرمایه گذاری خارجی و داخلی را در اولویت های بعدی قرار دهند
*فعلا واردات کالاها و اجناس لوکس و غیر ضروری و یکسری اقدامات فرهنگی در مناطق آزاد حرف اول را می زند. آیا کارکرد مناطق آزاد می بایست چنین باشد


گروه اقتصادی ـ توسعه از مفاهیم اقتصادی است که به صورت گوناگون مقوله پیشرفت و عدالت را در اقتصاد ملی ایران دنبال می کند که از این منظر از جمله اولویت هایی است که به نظر می رسد فراتر از توسعه فرهنگی و سیاسی باشد و عملا به عنوان راه برتر در اقتصاد کشورها خود را نشان داده است. از این رو هر اندازه توسعه از منظر اقتصادی بیشتر حاصل شود، مقوله فرهنگ و سیاست و مولفه های آن روشن تر خواهد شد و عموم مردم علاقه بیشتری به ترسیم آن از خود نشان خواهند داد. از این جهت توسعه اقتصادی در مناطق آزاد کشور باید در اولویت قرار گیرد و فرهنگ به عنوان مکمل در نظر گرفته شود به طوری که حتی مقوله گردشگری در مناطق آزاد بر خلاف این تصور می شود که باید به صورت اولویت باشد، در واقع گردشگری در مناطق آزاد به صورت یک صنعت مکمل است که درخدمت تولید،اشتغال و رشد تجاری قرار می گیرد. مناطق آزاد ایران پس از جنگ تحمیلی بوجود آمدند که طبق تبصره ۱۹ قانون برنامه اول توسعه، مجوز تاسیس و راه اندازی سه منطقه آزاد کیش، قشم و چابهار به دولت داده شد. این مناطق در سال ۸۲ به ۶ منطقه و در اواخر دولت دهم به ۷ منطقه آزاد  افزایش یافت. در واقع قانون برنامه اول در ارتباط با مناطق آزاد به همین جا ختم نشد به طوری که پس از آن در قانون برنامه های توسعه کشور در ۴ برنامه دیگر مد نظر دولت ها قرار گرفت. دولت ها سعی کردند از اهرم مناطق آزاد در توسعه اقتصادی کشور استفاده کنند. آنچه در این بین حائز اهمیت فراوان است جذب سرمایه گذاری های خارجی، ایجاد اشتغال و رشد تولید است و این باید به عنوان رویه اصلی در مناطق آزاد مد نظر باشد.
آنچه از دولت آقای روحانی انتظار می رود این است که با توجه به استفاده از مدیران ارشدی که در راس مناطق آزاد قرار گرفتند، به مقوله رشد صنعت، تولید و بازرگانی توجه بیشتری داشته باشند که مناطق آزاد با توسعه اقتصادی بتواند جان تازه ای بگیرد. آنچه که در حال حاضر مهم است توجه به صنعت و جذب سرمایه گذاری خارجی و حتی جذب سرمایه گذاری داخلی به صورت مشارکت دو جانبه یا چند جانبه در مناطق آزاد است که باید مورد توجه تاکید دولت دوازدهم قرار گیرد. در حال حاضر شاید بیشتر به مسائل فرهنگی و اجتماعی و واردات در مناطق آزاد پرداخته می شود که این مولفه ها می تواند در اولویت های بعدی قرار بگیرند.لذا مدیران مناطق آزاد باید شان نزول مناطق آزاد را در نظر بگیرند و بدانند که اساسا مناطق آزاد در راستای چه اهدافی شکل گرفته اند و نباید بحث اقتصاد، تولید و صعنت را در اولویت های بعدی قرار دهند و درآمدهای حاصل از تجارت و صنعت را در اختیار فرهنگ قرار دهیم که مشخص نیست اهمیت آن در مناطق آزاد تا چه اندازه است . در اینکه فرهنگ مقوله مهمی است، بحثی وجود ندارد، اما در حال حاضر در مناطق آزاد، اقتصاد در اولویت اصلی است. در این راستا باید به مقوله اشتغال زایی، درآمد زایی و جذب سرمایه گذاری خارجی و داخلی اهمیت بیشتری داده شود.در ضمن واردات بی رویه اجناس لوکس و غیر ضروری در حال حاضر به یک آفت جدی برای اقتصاد ملی و سبک زندگی ایرانی تبدیل شده است ، به طوری که مصرف زدگی را به اوج رسانده، این آسیب اگر بصورت جدی مورد بررسی و درمان قرار نگیرد می تواند تمام ماحصل و دستاوردهای  آتی را در اقتصاد ملی از بین ببرد.   همچنین بهبود فضای کسب و کار باید در مناطق آزاد، به صورت واقعی  شکل بگیرد. اگر ما نتوانیم کسب و کار را در مناطق آزاد رونق دهیم در کجا می توانیم به تحقق آن کمک کنیم.ما باید فضای کسب و کار در مناطق آزاد را بر اساس استانداردهای جهانی بوجود بیاوریم و فضایی ایجاد شود تا رتبه پایینی که در کسب و کار در جهان داریم را از طریق همین مناطق آزاد پوشش دهیم و روند رو به رشد را دنبال کنیم. دولت دوازدهم هیچ گاه نباید اهمیت مناطق آزاد در توسعه اقتصاد ملی فراموش کند.در ضمن ایجاد غیر اصولی و بدون کار کارشناسی مناطق آزاد و ویژه  اقتصادی احتمالی و تجاری با توجه به اینکه مناطق کنونی توفیق برای اقتصاد ملی نداشته اند، ضرورت ندارد.