با فرا رسیدن دهه ی مبارک فجر و نزدیک شدن به سالروز پیروزی انقلاب اسلامی ایران، این فرصت و امکان فراهم می شود تا همه ی ما به دست آورد ها و ریشه ها و میوه های این انقلاب بزرگ بیاندیشیم و به همدیگر یاد آور شویم تا یادمان نرود که این همه، نیازمند مراقبت و حراستی مداوم است و گرنه چه بسیار پیروزمندی ها و میوه های شیرین که در اثر بی مبالاتی ملت ها در طول تاریخ به تلخی گراییده است. اما یکی از این آرمانهای منحصر بفرد و بزرگ انقلاب شکوهمند اسلامی ایران، آرمان حذف شکاف و فاصله دولت ـ ملت بوده است. در واقع در طول تاریخ پر فراز و نشیب، ایران همواره یک قوم با اتکاء به نیروی قهریه و اجبار خود با چاشنی قساوت و بیرحمی بر دیگر اقوام و قبایل سلطه می یافت و برای حفظ قدرت خود مجبور به سرکوب اقوام و قبایل دیگر بوده و اداره ی کشور نیز در چارچوب همان نظام قبایلی صورت می گرفت. در چنین نظامی مردم هیچ جایگاهی در قدرت نداشتند و صرفا رعایایی بودند که جز اطاعت، وظیفه ی دیگری از آنان طلب نمی شده است، چنان که در تاریخ نقل شده به هنگام حمله قراخانیان به شهر بلخ مردم مقاومت کردند، اما سرانجام شهر به دست دشمن افتاد و در این گیرو دار، ارک حکومتی شهر آسیب دید. هنگامی که سلطان محمود شهر را از دست دشمن باز پس گرفت، خطاب به مردم گفت:« مردمان رعیت را با جنگ کردن چه کار باشد؟ لاجرم شهرتان ویران شد و عمارتی بدین بزرگ از آن من بسوخت. سپس سلطان محمود به این شرط از گناه مردم در می گذرد که بعد از این، آنان از هر کس که بر آنان سلطه یافت و قوی تر بود فرمان برند!! این شکاف و فاصله در دو مرحله ی تاریخی حکومت آل بویه و بعد ها صفویه می توانست بر طرف شود که متاسفانه این چنین نشد.
بعد ازانقلاب مشروطیت و چندین سال بعد از آن، حکومت استبدادی پهلوی پدر وپسر که از خاکستر انقلاب مشروطه برآمده بود، اقدامات آنان موجب افزایش فاصله دولت ـ ملت شد.
لیکن مردم با پروژه ی انقلاب سال ۵۷ با برپایی نظام  جمهوری اسلامی موجب حذف فاصله و شکاف بین دولت ـ ملت گردید. پس از پیروزی انقلاب اسلامی نه تنها حاکمیت نا مشروع نبوده و نیست، بلکه تلاش برای حفظ نظام از سوی امام راحل از اوجب واجبات دانسته شد و همین امر باعث شد تا طبقات واقشار مختلف مردم مشتاقانه و با احساس تکلیف و مشارکت در بخش های گوناگون نظام شرکت کرده و  با تمام توان در جهت پیشبرد اهداف نظام تلاش کردند.
پس یکی از ثمرات انقلاب اسلامی و اندیشه های امام خمینی (ره) حذف شکاف تاریخی بین ملت و دولت بوده که لازم است همه ی کسانی که دل در گرو این انقلاب و نظام دارند از آن پاسداری و مراقبت کنند، چرا که شاید این بزرگترین فرصت تاریخی ملت ایران برای ساختن این کشور باشد. در این فرآیند پاسداری و حراست از آرمانهای انقلاب اسلامی باید به صورت واقعی و همه جانبه مورد توجه باشد. یعنی با حفظ شعارهای اساسی انقلاب، استقلال ، آزادی و جمهوریت نظام بر پایه بینش دینی ضرورت دارد با افزایش اعتماد سرمایه اجتماعی (مردم) و حکمرانی خوب تداوم واقعی پیدا کند، اگر چنین نشود آسیبهای جدی آرمانهای دمکراتیک انقلاب شکوهمند اسلامی سال ۵۷ را تهدید خواهد کرد.