دعاى روز پنجم ماه مبارک رمضان

 

بسم الله الرحمن الرحیم
اللهمّ اجْعَلْنی فیهِ من المُسْتَغْفرینَ واجْعَلْنی فیهِ من عِبادَکَ الصّالحینَ القانِتین واجْعَلْنی فیهِ من اوْلیائِکَ المُقَرّبینَ بِرَأفَتِکَ یا ارْحَمَ الرّاحِمین.خدایا قرار بده در این روز از آمرزش جویان وقرار بده مرا در این روز از بندگان شایسته وفرمانبردارت وقرار بده مرا در این روز ازدوستان نزدیکت به مهربانى خودت اى مهربان ترین مهربانان.

شرحی بر دعاى روز پنجم ماه مبارک رمضان
دکتر سید حجت مهدوی:

در دعای امروز از خدا می خواهیم که ما را در زمره استغفار کنندگان و بندگان صالح و هکذا از محبان مقرب خود قرار دهد.
استغفار، در تعبیر لغوی خود طلب غفران و بخشش است و بخشش آنجاست که هر گونه تنگا و دگما و مرز های مخدوش محدود کننده ای برچیده شود.
ما مفهوم جامع الاطراف و جهانشمول پدیده استغفار را تک بعدی و یکسویه فقط در ارتباط با گناهان متعارف آدمی ادراک و استعمال می کنیم و مصداقا جز در این دایره معنایی محدود به معنا های دیگر نمی اندیشیم! در حالیکه کلمه استغفار از سعه معنایی بیشتری برخودار است و گرنه چه وجه و یا دلالت محصلی دارد که حضرت نبی روزی هفتاد بار از خدا استغفار کند!؟ مگر پیامبر معصوم با آن همه قداست و نزاهت مرتکب گناه می شود که چنین روایت جالبی حکایت می شود!؟
متکلمین در توضیح این روایت به پیچش و تکلف و گزافه گویی های عجیب و غریبی فرو افتاده اند و نهایتا بر ابهام و انتزاع این واژه افزوده اند!
صفت غفرانیت الهی نشان می دهد که حتی شخص شخیص پیامبر نیز در حریر و حریم قدسی خود باید کاستی های خاصی خود را ترمیم و تکمیل کند ، چون او نیز به رغم همه کمالات بالفعل خود به دلالت آیه شریفه ، انا بشر مثکلم، باید در کوشش و پویش مستمر باشد.

استغفار اساسا جایی است که انسان در صدد ترمیم کاری ست. ترمیم و اصلاح از جمله سنت ها و نوامیس جاری آفرینش است و کل پدیده های هستی در مسیر تکامل و تعالی خویش آنا فآنا در فضای آن قرار دارند.
راستی و بواقع کیست که نیاز به پویایی و جبران مافات مربوط به رفتارهای خویش نباشد!؟
سرشت عالم و آدم بگونه ای تکوین یافته است که ترمیم و تعدیل و تسطیح آن در روندی معقول و مطلوب باید انجام گیرد تا خلقت دچار انقباض و انجماد نگردد .
اما چه کسی می تواند در لباس بندگان صالح قرار گیرد؟ طبعا، آنی که پرتو رفتار سودمندش همه آحاد جامعه را فرا گیرد نقطه مقابل عمل صالح عمل حسنه است که البته شعاع تاثیر آن فقط شامل حال فرد می شود.
مثلا وقتی فردی برای دختری نیازمند جهیزیه ای تدارک می بیند کار حسنه ای انجام می دهد و وقتی همان فرد فراتر از شکاف و شعاع فردی برای کل جامعه کاری ارزشمند انجام می دهد و در قالب تاسیس ساختاری مدنی، عدالتی می گستراند و موانع رشد و آزادی را برطرف می سازد تا هیچ دختری بالاضطرار در مانده و محتاج ضرورت های اولیه زندگی زناشویی خویش نشود بواقع به انجام عمل صالحی مبادرت می ورزد.
اما بنده مقرب خدا کیست و چه شرایطی دارد؟
به نظر می رسد که بنده مقرب خدا کسی است که در مجاهدت با نفس و شفقت بر خلق می کوشد و می داند که جوهر و جان عبادت آنجاست که خلق را در غایت آسایش چون عیال خود بداند و بیابد ، چنانکه خداوند نیز چنین است و چه خوش گفت آنکس که گفت:
عبادت به جز خدمت خلق نیست …