بسم الله الرحمن الرحیم

«اللَّهُمَّ طَهِّرْنِی فِیهِ مِنَ الدَّنَسِ وَالْأَقْذَارِ وَ صَبِّرْنِی فِیهِ عَلَی کَائِنَاتِ الْأَقْدَارِ وَوَفِّقْنِی فِیهِ لِلتُّقَی وَصُحْبَهِ الْأَبْرَارِ بِعَوْنِکَ یا قُرَّهَ عَینِ الْمَسَاکِین»

«ای خدا در این روز مرا از پلیدی و کثافات پاک ساز و بر حوادث خیر و شر قضا و قدر صبر و تحمل عطا کن و بر تقوی و پرهیزکاری و مصاحبت نیکوکاران موفق دار به یاری خودت ای مایه شادی و اطمینان خاطر مسکینان.»

شرح دعای روز سیزدهم ماه مبارک رمضان

سید حجت مهدوی سعیدی:

رمضان رمیده از ما و ماهیت زندگی ما نیست ! بلکه با ما همراه می باشد و در گوشه ای از فطرت ما معنا و مآوا گزیده است ‌. به تعبیر دیگر
صیام ، کنشی “برون آخته ” در برابر ما نبوده و نیست! بلکه چون جویباری لطیف و روان‌ از سرچشمه های درون ما می جوشد و کماکان‌ می خروشد و تا افق های بس روشن سر بر می آورد .
از این‌ جهت آنکس که بظاهر روزه دار نبوده و عملا به آداب این ماه نمی رود، در عرفیات و متعارفات زندگی خود در ماه مبارک رمضان بنوعی صمیمانه در سفره افطاری و سفره سحری حاضر شده و در کنار روزه داران می نشیند و بقدر فهم و ادب خود به آیین دیرین آن پیوند نشان می دهد .
ماه رمضان بواقع امکانی ست برای رهیدن از ورطه عادت زدگی ها و روزمرگی های هر روزه زندگی ، به تعبیر خیام‌ ،تا چند اسیر عقل هر روزه شویم !؟
در نیایش امروز از خداوند می خواهیم که ما را از ناپاکی ها و آلودگی ها ی این جهانی پاک کند . پاکیدن و پالودن از همه آن رسومات و رسوباتی که اساسا باجان ما بیگانه است و نهایتا ما را از چشم خداوند می اندازد !
وقتی از ناپاکی ها سخن‌می گویم منظورمان تنها گناهانی چون : دروغ و غیبت و تهمت و میگساری و قمار و حرامخواری نبوده و نیست نیست بلکه این رشته سر دراز دارد !
با نگاه از این دیدگاه ، گناه آزار دادن مردم به طرق مختلف ، خاصه سوء مدیریت و خیانت به آنان نیز از زمره زشتی ها و ناپاکی های نابخشودنی جوامع امروزین می باشد که سخت گریبان فرد و جامعه را گرفته است .
در بخش دیگر این دعا از خداوند طلب شکیبایی و بردباری داریم‌ تا در مقابل مقدرات و تقدیرات حکیمانه او تسلیم محض بوده و به پرتگاه جزع و فزع فرو نیفتیم .
از درگاه حق تعالی امروز توفیق پروا اندیشی و مصاحبت با نیاکان روزگار را نیز تمنا می نماییم .
راستی ، چه به از لذت همصحبتی دانایی ؟
در نیایش امروز به خدایی که مایه شادی و شادمانی و رهایی مسکینان جهان است می گرویم و تنها به اوست که اعتصام و توکل می کنیم ، چرا که
پنجره ها هم / تنگ غروب
کنار هم ، خفه خون می گیرند !