دعای روز بیستم ماه مبارک رمضان

بسم الله الرحمن الرحیم

اللهمّ افْتَحْ لی فیهِ أبوابَ الجِنانِ واغْلِقْ عَنّی فیهِ أبوابَ النّیرانِ وَوَفّقْنی فیهِ لِتِلاوَهِ القرآنِ یا مُنَزّلِ السّکینهِ فی قُلوبِ المؤمِنین.

خدایا بگشا برایم در آن درهاى بهشت وببند برایم درهاى آتش دوزخ را و توفیقم ده در آن براى تلاوت قرآن اى نازل کننده آرامش در دلهاى مؤمنان.

شرحی بر دعای روز بیستم ماه مبارک رمضان

سید حجت مهدوی:

فروغ الهی از ماه مبارک رمضان ساطع می شود، این ماه پرتوی است از لطف و عنایت خداوند به بندگان خاصش ، بندگانی که او آنان را بسیار دوست دارد و ضیافتی چنین صمیمی برایشان گسترده است با وجود لیالی قدری چنین عظیم که بی تاثیر در زندگی ما نبوده و نیست .
عابدانی بصیر که به نیروی تهذیب نفس از ظلمت ماده ، رها و در خلوت با خویش ، هماره به دنبال خویشتن حقیقی خویشند .
در دعای امروز بحث بر سر گشودن درب های روحبخش بهشت و بستن ابواب جانفرسای جهنم است .
اما راستی بهشت و جهنم‌ چیست و مکانش دقیقا در کجاست ؟
بواقع، بهشت و جهنم از همان مراحل و منازل نخستین زندگی دنیایی ما آغاز می شود و در سپهر زمان تا مرز ابدیت کماکان امتداد می یابد .
بهشت و جهنم نه در آفاق دور و مبهم بلکه هم اکنون و اینجا ، با ما و در کنار ماست .
به اعتباری ، می توان گفت ؛ مراد از بهشت«وقت آسوده» و غرض از جهنم نیز «رنج بیهوده» ماست.
پیامبران در رسالت و بضاعت خود آمده اند تا راه های منتهی به بهشت و جهنم را برای ما تبین و تعیین کنند ، هر چند که آدمی به مدد عقول و تجارب تاریخی خود بالجمله و به مرور از چنین شناخت و تمیز وسنجشی برخوردار خواهد شد و در می یابد آنچه را که بالاخره باید دریابد.
بشر کنونی غالبا آنقدرش عقل و کفایت باشد که کم و بیش گروه
نیکو کاران را از گروه بد کاران تشخیص دهد. راستی ، کیست که بنحو فطری و ارتکاری نتواند نیک و بد را در سرشت خود فهم و لمس کند !؟
در بخش بعدی دعای امروز از خداوند توفیق تلاوت قرآن را می خواهیم .
و وفقنی فیه لتلاوه القرآن .
نخست باید دید هدف از تلاوت قرآن چیست و چرا ما به عنوان ایمان آورندگان این قوم ، مکلفیم که هر روز آیاتی چند از قرآن‌کریم را تلاوت نماییم ؟
شوم بختانه ! خوانش قرآن غالبا در بین ما به شکل درست و سنجیده صورت نمی گیرد ! ما دچار بد فهمی و کژ فهمی بسیار شده ایم و عویصات و عاصیات فراوانی را آگاه و نا آگاه برای فرد و جامعه ایجاد کرده ایم !
سال هاست که قرآن این‌کتاب مقدس در پیچ و خم تشریفات بی ثمر عدیده ، پیچیده شده است !
با چنین وضع و وصفی از تلاوت های صوری و عاری از مواضع و موازین ، اتفاقات خوشی در بین‌ ما اتفاق نمی افتد .
تلاوت باید نهایتا هر وجودی را به کل زیر و زبر کند ، اما چنین نمی شود و تضرع و خشیتی از آن در نمی آید !
همه اعتناء و اهتمام ما مصروف و معطوف به صوت حسن و ادای حروف از مخارج در تلاوت قرآن شده است با آن همه مسابقات و رقابت های جانفرسا ، اما کسی نیست که بپرسد :
ای خواجه غافل ! ثم لهذا ؟
باری ، تلاوت ، بازی فرمال با کلمات و صوت و صورت نیست ! چه بسا عارفانی که از سواد و صوت قرآنی بی بهره بوده اند و هستند اما به تعبیر مولانا، جانشان با جان قرآن جفت گردیده است .
تلاوت اساسا نوعی تهذیب و تامل گماشتن در فحوای بلند آیات قرآن و سپس عمل بر منطق و‌ مضامین زیبای آن است ،
ورنه چه فایده که قرآن زبر بخوانی با چارده روایت !
در روایتی شریف آمده است :چه بسیار قاریانی که خود قرآن آنها را لعنت می کند ، قاریانی که روز به روز از رحمت و مکرمت خداوند دور و دورتر می شوند . خداوند سکینه و آرامش خود را تنها در دل مومنین حقیقی نازل می کند . آرامش قرآنی را با نالایقان و با نااهلان کاری نیست ! به تعبیر حافظی :
گوهر پاک بباید که شود قابل فیض
ورنه هر سنگ و گلی لولو و مرجان‌ نشود