بعد از پیروزی انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷ پیروزی انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷ بر اساس سیاست های محرومیت زدایی از روستاها، ایجاد زیر ساخت های اولیه برای روستاها در اولویت قرار گرفت. در این زمینه در بخش راه روستایی تحولات خوبی بوجود آمد، همچنین برق و مخابرات و خانه های بهداشت جهت ارتقاء آموزش عمومی بهداشت فردی و اجتماعی بسیاری از روستاهای کشور به شبکه سراسری پیوسته اند. در ارتباط با زندگی در دوران جدید و تنوع مباحث آلودگی های منابع آبی تصمیم استراتژیک دیگری در زمینه تامین آب شرب بهداشتی برای روستاییان نیز اتخاذ شد. در حال حاضر بسیاری از روستاهای کشور نیز از آب آشامیدنی بهداشتی بهره مند هستند و این همین عامل باعث جلوگیری از بروز بسیاری از بیماریهای و ارتقایء سلامت و بهداشت فردی و اجتماعی در ایران شده است.

چالش جدی آب آشامیدنی کم فشار و غیر قابل استفاده
پیش تر بیان شد که اقدامات انجام شده جهت ارتقاء سطح زندگی در تمام ابعاد در روستاهای کشور قابل تقدیر است، ولی آنچه که خیلی اهمیت دارد، ادامه ارائه خدمات به روستاوندان در نقاط مختلف می باشد که ضرورت دارد که ارائه ی خدمات کیفی به روستاوندان مورد توجه جدی مقامات ذی ربط و ارشد قرار گیرد هم اکنون در برخی از روستاهای استان گیلان فشار آب در شبکه آب آشامیدنی روستایی آن چنان ضعیف است که حتی نمی توان با آن نظافت اولیه فردی را به خوبی انجام داد. با توجه به اینکه روستاییان سیستم سنتی استفاده از چاه های آب را به علت غیر بهداشتی بودن کنار گذاشته اند، زندگی در روستاها بویژه در ایام گرم و ایام تعطیل سال با سختی هایی همراه است، که ضرورت دارد که هم از نظر فنی و امکاناتی نسبت به روزآمد شدن تاسیسات و ارتقاء خروجی آب از تاسیسات به سمت شبکه های آبرسانی اقدامات عاجلی صورت گیرد.
کمبود منابع اعتباری برای ارتقاء طرح های ابرسانی و تضمین بهداشت فردی و عمومی قابل توجیه نیست!!
در این ارتباط با تعدای از کارشناسان و کارکنان شبکه آب و فاضلاب روستایی در استان گیلان بحث را در میان گذاشتیم و آنان معتقد بودند که شرکت آب و فاضلاب روستایی گیلان در شهرستانهای مختلف طرح هایی برای ارتقاء خدمات دهی به روستاوندان به مقامات ارشد استانی و کشوری ارائه داده است ولی به علت کمبود منابع اعتباری، اتمام این طرح ها و پروژه ها در واقع متوقف شده است؟
اینجا این سوال اساسی پیش می آید که سلامت و بهداشت روستاییان از مصلحت سنجی های بودجه ای و اعتباری مهم تر نیست؟! اساسا روستاییان، شهروندان درجه چندم هستند که برای رفاه و آسایش آنان اقداماتی جهت ارتقاء کیفیت آبرسانی به آنان صورت نمی گیرد؟!
یکی از روستاهایی که در حال حاضر با مشکل مواجه است روستای بزرگ پاشاکی در حومه شهرستان لاهیجان است که به شدت با کمبود آب آشامیدنی مواجه است. این در حالی است که مقامات شهرستان و کارکنان زحمتکش آبفار شهرستان لاهیجان و بویژه مامور زحمتکش و سیار این شرکت در منطقه از هیج تلاشی در شبانه روز برای ارائه خدمات به روستاییان دریغ ندارند ولی مشکلات اعتباری مانع اجرای طرحهای کیفیت بخشی آب روستایی و همچنین باعث شده است تا ارائه خدمات به مردم با مشکلات زیادی همراه باشد.وجود مشکلات هزار تو در ارائه خدمات آبرسانی به روستاوندان به نظر می رسد و ضرورت دارد قابل توجه مقامات ارشد استان گیلان قرار گیرد تا چاره ای بیندیشند.