توسعه ی سبز
استان گیلان به دلیل شرایط خاص اکولوژیکی و زیست محیطی از مناطق بسیار زیبا و در عین حال غنی از لحاظ طبیعی به شمار می آید و وجود دریا، کوهستان و جنگل در کنار یکدیگر،موقعیت و ویژگی منحصر بفرد و استثنایی به این استان بخشیده است . اما در کنار این غنای طبیعی که فرصتی بی نظیر برای گیلان است، در عین حال محدودیت های خاصی در خصوص اجرای طرح ها و پروژه های توسعه ای بویژه طرح های صنعتی برای استان به همراه داشته است. شکننده بودن اقلیم و طبیعت حساس منطقه، نبود زمین کافی و تراکم جمعیت از جمله علل این محدودیت ها بشمار می روند. این محدودیت ها درکنار فرصت های موجود، باعث شده است که در خصوص اجرای طرح های توسعه ایی در گیلان نظر واحدی میان صاحب نظران و کارشناسان امر وجود نداشته باشد.
برخی کارشناسان معتقدند جایگاه صنعت در استان گیلان باید با توجه به ویژگی های زیست محیطی و طبیعت خاص آن تعریف شود. آنان بر این باورند که استقرار صنایع سبز مرتبط با کشاورزی ضمن ایجاد ثروت و افزایش ارزش افزوده، باعث جبران کمبود شغل در جامعه و در نهایت حفظ محیط زیست می شود. به گمان آنان، گسترش طرح های صنعتی در این استان بدون همگامی با طبیعت و مدل های توسعه ی پایدار، می توانند آسیب های جبران ناپذیری به محیط زیست و اقلیم استان گیلان وارد سازند. این دسته از صاحب نظران معتقدند، پتانسیل های خاص منطقه ای باید در انتخاب طرح های توسعه ی استانهای کشور رعایت شود. به نظر برخی از کارشناسان، هم اکنون توسعه ی صنعتی استان گیلان بدون الگو و مدل خاص انجام می گیرد که این موضوع سبب شده تا استقرار برخی صنایع برای طبیعت این استان پر چالش باشند.
توسعه به هر قیمت
این در حالی است که برخی از کارشناسان و صاحب نظران و برخی از مقامات استان گیلان مناسب ترین راه برای توسعه ی استان و مقابله با بیکار فزآینده و حل معضل بزرگ اشتغال را توسعه ی صنعت و حتی استقرار صنابع بزرگ و آلوده کننده ی محیط زیست نظیر فولاد و پتروشیمی می دانند. این دسته از کارشناسان و مسئوولان اعتقاد دارند که استان گیلان از قافله ی صنعت عقب مانده است و بایستی این عقب ماندگی جبران شود.
باید به روند توسعه سازگار با محیط زیست گیلان برگردیم
بی شک استان گیلان هماننده سایر مناطق کشور نیاز به توسعه ی صنعت و کشاروزی دارد اما برنامه های توسعه نباید در همه جای کشور یکسان باشد. باید قبول کنیم که مدل توسعه در استان اصفهان با مدل توسعه در استان گیلان متفاوت است. توسعه باید بر اساس یک سری اصول و استاندارد ها استوار باشد. با کمال تاسف تاکنون در استان گیلان برای توسعه ی مبتنی بر استانداردهای مطابق با طبیعت استان، برنامه ی مشخصی تعریف نشده و معلوم نیست استقرار صنایع بر اساس کدام الگو و طرح بوده و خواهد بود. باید همه قبول کنند که گیلان شرایط و ویژگیهای خاص خود را دارد و اقلیم گیلان با توجه به منابع طبیعی و جنگل های انبوه می باشد که دارای ارزش فوق العاده ای است و هر نوع توسعه وبرنامه ای باید در جهت حفظ این منابع با ارزش باشد. ضرورت دارد تا مدیران به یک شناخت واحد از شرایط ویژه توسعه در گیلان برسند و این شرایط ویژه در تمام مراحل توسعه اعم از تقنین، نظارت و اجرا لحاظ نمایند. صاحب نظران معتقدند، بهترین الگو و برنامه ریزی توسعه برای استان گیلان، الگوی توسعه ی پایدار است چون در این نوع توسعه هم محیط زیست حفظ می شود و هم برنامه ریزان و مجریان می توانند به اهداف سیاسی، اجتماعی و اقتصادی خود برسند. اساسا یکی از راههای توسعه ی پایدار صنعتی شدن است اما باید لوازم طرح آمایش سرزمین که همراه با احترام به طبیعت و محیط زیست است نیز به خوبی فراهم شود. باید قبول کنیم، توسعه ای در استان گیلان موفق است که مطابق با طبیعت و احترام به آن بوده و هیچگونه مغایرتی با محیط زیست و اقلیم آن نداشته باشد. باید بدانیم استقرار صنایعی سنگینی چون فولاد و… در دل طبیعت استان گیلان، احترام به طبیعت و محیط زیست و زندگی در این استان نیست اساسا معلوم نیست استقرار این صنایع بر پایه ی کدام مدل توسعه انجام گرفته است. این نوع توسعه نه تنها پایدار نیست، بلکه به عنوان صنایع غیر همگون با اقلیم گیلان، هیچگاه اقتصادی و مقرون به صرفه نخواهند بود چون تحمل استقرار این نوع صنایع از توان اقلیم شکننده ی گیلان خارج است و در آینده به بزرگترین معضل برای استان تبدیل خواهند شد.

آرمان کریمی پاشاکی ـ روزنامه نگار