اجتماعی » اخبار » اخبار شاخص » اخبار مهم » اقتصاد » پیشخوان » ورزش » یادداشت
کد خبر : 60336
چهارشنبه - ۶ فروردین ۱۳۹۹ - ۱۱:۴۴

عملکرد ضعیف و دو دلی مدیران ارشد در قبال کرونا /فرصت مغتنمی برای یکی شدن و دور شدن از دشمنی،و نفرت افکنی ها/برخی از مردم نتوانستند در حمله بیماری کرونا به همنوعان خود زندگی و تفکر دلفینی داشته باشند

عملکرد ضعیف و دو دلی مدیران ارشد در قبال کرونا /فرصت مغتنمی برای یکی شدن و دور شدن از دشمنی،و نفرت افکنی ها/برخی از مردم نتوانستند در حمله بیماری کرونا به همنوعان خود زندگی و تفکر دلفینی داشته باشند

 

دوست داشتن،دلتنگ شدن،تاسف خوردن،اندیشیدن،خاطرات،تلاش کردن،نارحت شدن،شاد شدن و…بخش های از عمر آدمیان به حساب می آیند که در زندگی همه بیش و کم وجود دارند
از گذشته های مان خاطره ها داریم که هیچ کسی نمی‌تواند از ما بگیرد،حال چه تلخ وچه شیرینش.
این لحظه ولحظه های دیگر ما هم میگذرد تا به خاطره هایمان بپیوندد و بعدها تنها چیزی که به ما اختصاص خواهد داشت،امکان مرور آنهاست،مرور روزها و شب هایی که انسانها را مثل خیلی از پدیده‌های عالم به تامل و اندیشیدن و…واداشت.
کرونا،مزاحم خطرناک و وحشی
ورود تحمیلی و نامبارک ویروسی بنام کرونا با آنکه با هیچ شادمانی و خوش آمد گویی همراه نبود،(بگذریم می شد با کمی درایت و کنار گذاشتن خود خواهی ها و تنگ نظری ها ی برخی از ما بهتران، آن را کنترل و مهار کرد تا از قم به سایر نقاط ایران عزیز سرایت نکند و جان عزیزان زیادی را نگیرد!!) اما بیاد آدم ها آورد که ،« گذشته ی بی کرونا»با تمام کاستی ها و تا مهربانی ها یش چه گذشته ی خوبی بود، گذشته ای معطر به عطرنفس کشیدن در هوای بیرون از خانه بدون وحشت مبتلا شدن به ویروس مرگبار کرونا،گذشته ای پر از آغوش کشیدن بدون ترس از مرگ،گذشته ی بوسه های دلنشین بی اضطراب دچار شدن به کرونا و…
به باور این قلم،حضور این ویروس خطرناک،بقول سهراب سپهری،اگر چشم ها بشوییم و طور دیگر ببینیم،به سادگی به ما نشان می دهد،زیستن در گذشته ی بی کرونا چه امتیاز ویژه ای بود،در حالی که بعضی از ما سخت گیر در تزاحم ها،دشمنی ها، فرافکنی ها،خشم ها،نفرت افکنی ها و خودبرتربینی های مان بودیم و مشغول بر شمردن فتوحات و نداشته ها و حتی گله های تکراری وقت و بی وقت .

برخی ها مان تاب تحمل همدیگر و سلیقه ای دیگر در درون همین سرزمین را نداشته و نداریم.

اکنون چند صباحی است با هجوم مغول وار این وحشی خون آشام،دلمان برای یک احوالپرسی،دید و بازدید،جمع حتی خیلی کوچک،حتی برای دیدن عزیزان مان،دیدن پدر،مادر،خواهر،برادر و…یک ذره شده است.
این حسرت باهم بودن را یک موجود موذی نامریی برما تحمیل کرده است و چقدر دشوار و طاقت فرسا می نماید.باید قبول کنیم که تهدیدات و خطرات متنوع و مختلف آنقدر به ما نزدیک هستند که بعضی اوقات حتی اجازه یک عذر خواهی ساده از دیگران را از ما سلب می‌کند،پس بیاییم از هم اکنون و بعد مرگ و نابودی کرونا یک تجدید نظر اساسی در تمام اعمال و رفتارهای بد زندگی فردی،اجتماعی،سیاسی،فرهنگی،اقتصادی و… بکنیم و عاقلانه تر و انسانی تر نسبت به همنوعان خود رفتار کنیم.

بقول سعدی علیه الرحمه:
چو عضوی بدرد آورد روزگار
دگر عضوها را نماند قرار
تو کزمحنت دیگران بی غمی
نشاید که نامت نهند آدمی

برخی مردم در این ایام هجوم مغول وار کرونا،به فکر همنوعان خود و سلامت آنان نبودند

دلفین ها نوعی از حیوانات دریایی هستند.
این پستان‌داران آبزی باهوش،دارای روحیه همکاری هستند ودر ارتباطات خود شیوه برنده – برنده را برگزیده‌اند.
دلفین هیچ کمبودی ندارد ومی خواهد که همه چیز را با همگان تقسیم کند.
اگر یک دلفین زخمی شود، ۴ دلفین دیگر او را همراهی می کنند ، تا خود را به گروه برساند.
در همین راستا پژوهشگران تعداد ۹۵ کوسه و ۵ دلفین را به مدت یک هفته در استخر بزرگ رها کرده و به مطالعه حالات رفتاری آنها پرداختند.
کوسه‌ها به یکدیگر حمله کردند و در این تهاجم تعداد زیادی از آنها نابود شدند، سپس به دلفین‌ها حمله‌ور شدند.
دلفین‌ها فقط می‌خواستند با آنها بازی کنند ولی کوسه‌ها بی‌وقفه به آنها حمله می‌کردند.
سرانجام دلفین‌ها به آرامی کوسه‌ها را محاصره کرده و هنگامی که یکی از کوسه‌ها حمله می‌کرد آنها به ستون فقرات پشت یا دنده‌هایش می‌کوبیدند و آنها را می‌شکستند.
به این ترتیب کوسه‌ها یکی پس از دیگری کشته می‌شدند.
پس از یک هفته ۹۵ کوسه مرده و ۵ دلفین زنده در حالی که با هم زندگی می‌کردند در استخر دیده شدند.
در دنیای کوسه‌ای، برای برنده‌شدن؛ دیگران یا باید *بمیرند و یا ببازند.*
اما در دنیای دلفینی، انعطاف وجود دارد و سر شار از تشخیص‌های پربار است.
اما
اما در کمال تأسف برخی از ایرانیان و گیلانیان در این ایام هجوم مغول وار ویروس کرونا کمتر به توصیه های بهداشتی و ایمنی در ارتباط با خود قرنطینه گی و عدم حضور در مجامع و بازار و عدم رفتن به مسافرت را رعایت نکردند و همین اقدام آن عده‌ای از مردمان مان به همراه مدیریت ملاحظاتی و ضعیف مدیران ذیربط احتمالا خسارات جبران ناپذیر و پشیمانی هایی ببار خواهد آورد.
نتیجه‌ گیری:
*دنیای زیباتری داشتیم اگر که ما انسان‌ها نیز دارای چنین تفکر زیبایی می‌بودیم؛*
*تفکر دلفینی یعنی اینکه:*
۱- غیر از خود به دیگران هم بیاندیشیم؛
۲- با دیگران در زمان بروز مشکلات همزاد پنداری کنیم؛
۳- از خوشحالی دیگران شاد شویم؛
۴- و از ناراحتی و درد دیگران ما هم احساس درد کنیم؛
۵- با دیگران همدلی و همراهی کنیم؛
۶- دست در دست هم و برای موفقیت هم تلاش کنیم.
علی کریمی پاشاکی روزنامه‌نگار