ترکیه از توازن اقتصادی تا تعادل

رضا مؤمن پور__انتخابات شهرداری های ترکیه این بار در شرایطی کلید خورد که حتی خود سیاست مداران حزب عدالت و توسعه احتمال ضربه شست خوردن از حزب رقیب یعنی جمهوری خلق را نداشتند. امروزه تحولات سیاسی در سپهر سیاسی کشورها و به تبع آن تقسیم متعادل کیک سیاست بدون برنامه ریزی در جهت بهبود نسبی […]

رضا مؤمن پور__انتخابات شهرداری های ترکیه این بار در شرایطی کلید خورد که حتی خود سیاست مداران حزب عدالت و توسعه احتمال ضربه شست خوردن از حزب رقیب یعنی جمهوری خلق را نداشتند.
امروزه تحولات سیاسی در سپهر سیاسی کشورها و به تبع آن تقسیم متعادل کیک سیاست بدون برنامه ریزی در جهت بهبود نسبی شرایط فرهنگی اجتماعی و اقتصادی-سیاسی امری غیر ممکن و ناشدنی است. این مهم ولی در کشور ترکیه قبل از دهه ۸۰ میلادی در حال پی ریزی شدن بود و بسیاری از سیاست مداران این کشور همچون نجم الدین اربکان (حزب رفاه)تورگوت اوزال(حزب مام میهن) تنسو چیللر (حزب دموکرات) بودنت اجویت(حزب جمهوری خواه خلق) و همچنین اردوغان از حزب عدالت وتوسعه با تمام تفاوت دیدگاهی که در عرصه داخلی و سیاست خارجی ترکیه
در عرصه بین المللی داشتند، تقریبا مواضع مشترکی را هدف خود قرار داده بودند. هرچند در مواقعی سیاست گذاران این کشور درجهت افزایش مقبولیت در عرصه جهانی به دنبال پیوستن به اتحادیه اروپا بوده و گاه افزایش ارزش پول ملی و کاهش تورم و اهداف دیگری مدنظرشان بود ولی با تمام این نگرش ها و فراز و فرودها ترکیه وضعیت متوازنی را در عرصه اقتصادی تجربه کرد بطوریکه میزان درآمد در صنعت توریسم ترکیه در سال ۲۰۲۳ به بیش از ۵۴ میلیارد دلار رسیده است. در حال حاضر این موضوع در ارتقاء سطح زندگی مردم ، میزان مشارکت سیاسی آنان ، افزایش تعلق خاطرشان به کشور غیر قابل انکار است. البته نکته قابل توجه،اهمیت دولت های پیشین ترکیه به فعالیت بخش خصوصی در بانکداری و صنعت حمل و نقل و ارتباطات و حوزه های دیگر نیز هست که در این کشور وضعیت قابل قبولی را در شاخص جینی، شاخص توسعه انسانی،آموزش نیروی کار بر پایه شغل پایدار را نشان می‌دهد و با کاهش دادن نقش دولت در فعالیت های اقتصادی،جذب سرمایه خارجی در این کشور افزایش یافته است. بطوری از دهه ۹۰ میلادی ترکیه از بیشترین میزان جذب سرمایه خارجی برخوردار گردید.
لذا در مسیر متوازن سازی نسبی در عرصه فعالیت های اقتصادی، دولت های ترکیه با تمام مشکلات در عرصه سیاست داخلی توانستند از دهه هشتاد به بعد ثبات سیاسی خود را نیز حفظ کنند. افزایش فعالیت احزاب سیاسی از شهرهای بزرگ ترکیه تا دورترین روستاها هم بصورت خودجوش صورت می پذیرد و امری نهادینه شده است کما اینکه اداره کشور نیز با برنامه های ارائه شده از سوی احزاب پیروز صورت می گیرد. با انتخابات اخیر در ترکیه و مشارکت سیاسی مردم در این همه پرسی و موفقیت ۳۷ درصدی حزب رقیب در برابر رجب طیب اردغان و انتخاب اکرم امام اغلو به عنوان شهردار استانبول شاهد نتایج قابل توجه در رقابت های سیاسی سال های
آینده این کشور همسایه می شویم تا جایی که اردغان با پذیرش شکست در نطق خود بیان داشت: که حزب مان دچار آفت شده است.این نوع گفته ها و سخنان دیگر از سوی سیاستمداران پیروز در این انتخابات نشان از گامی موفق در عرصه سیاست داخلی و مشارکت سیاسی مردم در این کشور دارد که بعد از توازن اقتصادی و فعالیت های احزابی خستگی ناپذیر در این کشور گسترش یافته است.