نعمت احمدی درگذشت

حقوقدان و یار و همراه روزنامه‌نگاران همراه با یادداشت‌هایی از: فیاض زاهد : نعمت عزیزم! بدرود محمد جلیلیان: دکتر نعمت احمدی حقوقدانی سختکوش «دلم از موضوعات زیادی پره؛ دلم می‌خواهد ازم مصاحبه‌ها داشته باشی…» این جملات، عبارات آخرین پیامی است که نعمت احمدی قبل از حرکت به سمت مقصد نهایی خطاب به خبرنگار روزنامه اعتماد […]

حقوقدان و یار و همراه روزنامه‌نگاران

همراه با یادداشت‌هایی از: فیاض زاهد : نعمت عزیزم! بدرود محمد جلیلیان: دکتر نعمت احمدی حقوقدانی سختکوش

«دلم از موضوعات زیادی پره؛ دلم می‌خواهد ازم مصاحبه‌ها داشته باشی…» این جملات، عبارات آخرین پیامی است که نعمت احمدی قبل از حرکت به سمت مقصد نهایی خطاب به خبرنگار روزنامه اعتماد ارسال کرده است. روز و روزگاری که هر چند بیماری و عوارض جسمی، این حقوقدان و وکیل دادگستری و فعال اقتصادی را عذاب می‌داد، اما هنوز نگران مردم ایران و آینده کشوری بود که آرزوهای بسیاری برای رشد و توسعه و پیشرفتش داشت. هر بار که روزنامه‌نگار، شهروند یا فعال سیاسی با اتهامی مواجه می‌شد، این نعمت احمدی بود که پیگیر امور حقوقی پرونده‌اش می‌شد و راه و چاه را نشانش می‌داد. چهره‌ای که بسیاری از روزنامه‌نگاران، فعالان سیاسی و مطبوعاتی او در کنار چند نام دیگر پناه و ملجاء خود دانسته و در بزنگاه‌ها از راهنمایی‌ها و حمایت‌هایش بهره‌مند می‌شدند. دیروز اما ناگهان خبر رسید؛ «نعمت احمدی، حقوقدان و وکیل دادگستری پس از گذراندن دوره‌ای نقاهت درگذشت.» برای بسیاری از روزنامه‌نگاران این خبر مانند پتکی بود که بر پیکره آنها وارد می‌شد. نعمت احمدی‌نسب متولد ۱۳۳۴ بود. او دانش‌آموخته حقوق و دکترای تاریخ بود و وکیل بسیاری از روزنامه‌نگاران در دهه ۷۰ و پرونده‌هایی همچون قتل‌های محفلی در کرمان بود. او در ماجرای «دادگاه متهمان پرونده کودتای مخملی»، وکالت فیاض زاهد (از اعضای ارشد حزب اعتماد ملی) و فیض‌الله عرب‌سرخی (از اعضای ارشد سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی) را به عهده داشت. احمدی، وکیل سید ابراهیم نبوی و سعید رضوی‌فقیه نیز بوده است.به خاطر همین پیگیری‌ها و انتقادات بود که هم پرونده وکالتش ابطال و هم از تدریس در دانشگاه اخراج شد. احمدی اما به‌‌رغم همه فشارها، تلاش کرد از طریق آگاهی‌بخشی عمومی مردم را متوجه حقوق و مطالبات خود کند. احمدی دارای فوق‌لیسانس حقوق و دکترای تاریخ، فروردین ۱۳۳۴ در زرند در خانواده‌ای کشاورز به دنیا آمد. با گذراندن دوره ابتدایی در شهر زرند برای ادامه تحصیل به کرمان رفت و در سال ۱۳۴۷ از دبیرستان شهاب کرمان دیپلم گرفت. او در سال ۱۳۵۰ وارد دانشکده حقوق دانشگاه تهران شد و در سال ۱۳۵۵ مدرک فوق‌لیسانس رشته حقوق گرفت. وی از سال ۱۳۵۶، کارآموزی خود را در تهران آغاز کرد. وی بعد از انقلاب وارد مقطع فوق‌لیسانس تاریخ دانشگاه آزاد اسلامی شد و همین رشته را در سال ۱۳۷۲ با مدرک دکتری به پایان رساند. سپس در رشته تخصصی تاریخ و همین‌طور دروس تلفیقی دو رشته تاریخ و حقوق در دانشگاه امام جعفر صادق(ع) و دانشگاه آزاد اسلامی به تدریس پرداخت و از سال ۱۳۸۳ رسما وارد گروه تاریخ دانشگاه آزاد اسلامی و عضو هیات علمی این دانشگاه شد. وی در کنار تدریس و وکالت، سال‌ها با نشریات مختلف از جمله روزنامه‌های اعتماد، سلام، شرق، آرمان، اعتدال و هفته‌نامه ارزش همکاری داشته است. روحش آرام و یادش گرامی…