رقص بر گور سفره‌های خالی؟!/این اقدام نشان می دهد که مسئولان ذیربط با درد مشترکان ذی‌نفع همسو نیستند!!؟؟

علی کریمی پاشاکی ــ روزنامه نگار و احدی از سپرده گذاران سازمان تأمین اجتماعی__خبری در محافل و افکار عمومی منتشر شده است که مسئولان نهاد بزرگ سرمایه‌گذاری عمومی شستا ، وابسته به سازمان تأمین اجتماعی و وزارت کار ،رفاه‌و تأمین اجتماعی در نظر دارند تا بمناسبت چهل سالگی این نهاد مهم سرمایه‌گذاری عمومی که با سپرده های میلیون ها کارگر و مشترک ‌اجتماعی، بازنشسته و…تشکیل شده است تا با سرمایه‌گذاری منطقی و مفید ،از سود حاصل از آن در خدمت سپرده گذاران یعنی کارگران، بازنشستگان و سایر سپرده‌گذاران باشد و برای ارتقای سطح زندگی آنان و سطح ارائه ی خدمات مختلف به آنان برنامه ریزی و اقدام کند ، با توجه به وضعیت نامناسب تمام سپرده‌گذاران این نهاد عمومی سرمایه گذاری ، مسئولان آن در نظر دارند با صرف هزینه از جیب سپرده‌گذاران ، چهل سالگی این نهاد را جشن بگیرند!؟. این درحالی است که سپرده‌گذاران این نهاد در بدترین شرایط از نظر معیشتی و رفاه قرار دارند!!.
همچنین لازم به یادآوری است که چهل سالگی، برای یک نهاد سرمایه‌گذاری عمومی مانند شستا، می‌توانست فرصتی برای تأمل، نقد درونی و تجدید تعهد در قبال میلیون‌ها کارگر و بازنشسته‌ای و سپرده گذاری باشد که سرمایه و امیدشان را به آن سپرده‌اند.
اما به نظر می‌رسد، برخی ترجیح داده‌اند این مناسبت را به جشن و سروری تبدیل کنند که در متن بحران معیشت، بیش از هرچیز، نماد «بریز و بپاش» و فراموشی مسئولیت و مردم می باشد .

در روزگاری که کارگران و دیگر سپرده‌گذاران سازمان تامین اجتماعی و نهاد عمومی سرمایه گذاری با همان شستا، برای خرید نان و دارو، حساب سرانگشتی می‌کنند و بازنشستگان، میان گرانی گوشت و اجاره‌بها در تنگنا هستند، شنیدن خبر تدارک جشن پرهزینه برای چهل‌ سالگی شستا، از زهر هلاهل بدتر و مانند طعنه‌ای تلخ معروف « آفتابه و لگن هفت دست ، شام و نهار هیچی » را تداعی می‌کند .
این جشن چهل سالگی شستا، با هر میزان هزینه، از جیب بنده و تمام کسانی تأمین می‌شود که عضو خانواده سازمان تأمین اجتماعی هستند که هم اکنون سفره‌هایشان از حداقل‌ها خالی است. پولی که می‌توانست بخشی از کسری صندوق را جبران کند، یا در مسیر بهبود خدمات درمانی و رفاهی ذی‌نفعان اصلی صرف شود، حالا احتمالاً صرف دیوارنگاری، پذیرایی، مراسم و تبلیغات شده است.
این اقدام، تنها یک اشتباه مدیریتی نیست؛ یک شکاف اخلاقی بزرگ را نشان می‌دهد. نشان می‌دهد که اولویت‌بندی برخی مدیران در مجموعه وزارت کار، رفاه و تأمین اجتماعی و سازمان تأمین اجتماعی، با دردهای مردم نه تنها همسو نیست، بلکه در تضاد نیز می باشد؟!.
وقتی که کشتی اقتصاد در طوفان‌های مهیب ناکارآمدی و سایر عوامل گرفتار است، مهمانی کاپیتان بر عرشه کشتی نه تنها کمکی نمی‌کند، بلکه اعتماد خدمه را به صلاحیت او از بین می‌برد.
جشن چهل‌سالگی شستا، اگر قرار باشد نماد دوری از مردم و فراموشی معیشت آنان باشد، نه یک افتخار، که یک داغ ننگ بر پرونده این نهاد خواهد بود.
مدیریت مسئولانه یعنی درک کردن شرایط و همدردی با ذی‌نفعان؛ نه برپایی ضیافت در حالی که صاحبان اصلی ثروت، از ابتدایی‌ترین مواهب آن محروم هستند!؟!؟.