سیاست ایجاد رانت با نمایه چند قیمتی برخی کالاها و خدمات ، هیچ کمکی به حل مشکلات مردم نمی شود

علی کریمی پاشاکی ــ روزنامه نگار__قبل از انعقاد کلام لازم میدانم متذکر شوم وجود ارز چند نرخی و همچنین وجود برخی کالاها و خدمات چند نرخی به همراه برخی امضا های طلایی
و وجود ساختار معیوب و سنتی اقتصادی و بدور از اصلاحات علمی ساختاری و وجود مناسبات رانت پرورانه و رانت جویانه اقتصادی و جولان سیاسیون در حوزه ی مهم اقتصادی‌ و… ، نه تنها کشور را از چالش ها و مشکلات کمرشکن کنونی نمی تواند خلاص کند، بلکه وجود تمام این فاکتورهای منفی و خانه خراب کن ، تمام موجودیت جامعه را بطور جدی تهدید می کند.
یکی از اقدامات تعیین کننده و مفید به حال اقتصاد ایران بعد از مدیریت علمی و واقع بینانه ، تک نرخی کردن قیمت ارز می باشد. این اقدام علمی و واقع بینانه می تواند در یک فرآیند زمانی کوتاه مدت ثبات را به پیکره اقتصاد و بازار ایران تزریق کند.
این فرآیند یعنی تک نرخی شدن ارز چون در دولت های اصلاحات حجت‌الاسلام والمسلمین سید محمد خاتمی ، بخوبی جواب داد و یکی از با ثبات ترین نظام اقتصادی را در طی سالهای پس از انقلاب اسلامی سال ۱۳۵۷ تا به امروز رقم زده است.
استفاده از این تجربه خوب اقتصادی در ساماندهی بسیاری از امور اقتصادی کشور می تواند گره گشا باشد.
اگر ذره‌ای اراده برای کاهش مشکلات کشور خ همچنین کاهش معضلات اقتصادی مردم مورد توجه دولت و سایر تصمیم گیران و تصمیم سازان مملکتی باشد ، توجه و عملیاتی کردن این سیاست صحیح اقتصادی گره گشا خواهد بود.

و اما‌چالش جدی موضوع یارانه بگیر پروی اقتصاد ایران

یارانه‌ای کردن اقتصاد و ایجاد تقاضاهای یارانه‌ای در کشور چاه ویلی است که قطعاً سرانجام بسیار خسارت باری خواهد داشت.
هم اکنون حدود ۳۶۰ هزار میلیارد تومان بودجه ی سالیانه برای پرداخت یارانه های مستقیم و غیرمستقیم پیش بینی شده است که به نظر می رسد ،دولت برای تامین این مبلغ با کسری بودجه روبرو باشد.
دولت چهاردهم بایستی جهت گیری اصلی اقتصادی خود را از پرداخت یارانه و یارانه محوری، ارز چند نرخی و دیگر رانت ها به سوی ارز تک نرخی ، اصلاحات ساختاری،سرمایه‌گذاری و ایجاد اشتغال ،برداشتن واقعی موانع تولید ،ممانعت از توزیع رانت و رقابت پذیرکردن بنگاه‌های اقتصادی و صادرات کالا و خدمات تغییر دهد.
یارانه ها ،شاید در کوتاه مدت موجب رضایت اقشار آسیب‌پذیر شود ولی در میان مدت و دراز مدت با توجه به ایجاد تورم دو و شاید سه رقمی در ادامه ،نمی تواند هزینه‌های
خانوارهای آسیب پذیر را پوشش دهد و به ضد خودش تبدیل خواهد شد.
در سطح کلان نیز یارانه‌ها با بلعیدن بودجه‌های هنگفت و خالی ماندن صندوق بودجه‌های عمرانی ،نه تنها کمکی به توسعه ی پایدار کشور نمی کند بلکه کشور را به سمت ویرانی زیرساخت های توسعه و پیشرفت نیز سوق
می دهد.
قبلاً گفته شد که یارانه‌ای کردن اقتصاد و ایجاد تقاضای یارانه‌ای در کشور ،چاه ویلی است که قطعاً سرانجام خوشی برای اقتصاد و سیاست کشور ندارد.
البته باید اذعان کرد ،یارانه ها از جمله ابزار های مهم اقتصادی برای حمایت از اقشار آسیب‌پذیر و فعالیت های تولیدی می باشد.
ولی در ایران شوربختانه اقشار آسیب‌پذیر و یارانه بگیر به قدری بالا ست که عمده بودجه کشور را یارانه‌ها می بلعند و دیگر ارقام درشتی برای سرمایه‌گذاری و ایجاد زیرساخت های توسعه ی پایدار و اشتغالزایی نمی ماند!!!!!.
صاحب نظران معتقدند ،تنها راه برون رفت از بن بست اقتصاد یارانه‌ای و یارانه پرور ،جلب و جذب سرمایه گذاری داخلی و خارجی ، اصلاحات ساختاری ، تک نرخی کردن ارز ،ارتباطات گسترده اقتصادی بین المللی و پیوستن به فرآیند تجارت و اقتصاد جهانی و بکارگیری روش های شفاف ساز و استاندارد در مدیریت اقتصادی کشور یا به عبارتی حکمرانی مناسب می باشد.
اگر به فاکتورهای حکمرانی مناسب که تأکید شد ، توجه و عنایت شود ، می توان از وضعیت نامناسب اقتصادی موجود با کمی تحمل و حوصله گذر کرد و به فرآیند توسعه مندی رسید ، در غیر اینصورت انباشت تمام مشکلات را در تمام حوزه‌ها خواهیم داشت.