لنگرود؛ میراث‌دار شکوه کهن، نه میدان آزمون تدبیر

لنگرود، این نگین سبز و یکی از کهن‌ترین شهرهای گیلان، با پیشینه‌ای آکنده از فرهیختگان، اندیشه‌وران و مفاخر علمی و فرهنگی، سزاوار مدیریتی شایسته، آگاه و کارآزموده است؛ نه آنکه عرصه آزمون و خطاهای خام‌دستانه قرار گیرد.

🚫چه تأسف‌برانگیز است که شورای محترم شهر، بار دیگر، بدون التفات به تجارب تلخ گذشته، فردی را برای سکان‌داری شهرداری برگزیده است که نه در گستره‌ی علم شهرسازی بهره‌ای دارد، نه سابقه‌ای از مدیریت میدانی و اجرایی در کارنامه‌اش دیده می‌شود؛
گویی لنگرود، شهری برای تمرین و تجربه‌اندوزی تازه‌واردان است!

💢آیا در این دیار پرگهر، که همواره کانون اندیشه و نخبگی بوده، کسی در طراز شهرداری نمی‌توان یافت؟ چگونه است که در شهری با چنین سابقه و سرمایه انسانی، بار مسئولیت مدیریت شهری به فردی سپرده می‌شود که نه حتی دهیاری یک روستای کوچک، که هیچ منصب اجرایی‌ دیگری را در پیشینه ندارد؟
یادمان نمی‌رود دوره‌ای که مدیری ناآشنا به مبانی توسعه شهری، در لنگرود به کار گمارده شد و تا زمانی که با همت مردان دغدغه‌مند و حمایت‌های مقطعی، اندکی حرکت در کالبد نیمه‌جان شهر پدید آمد، چه فرصت‌های گرانبهایی از کف رفت.

♦️شورای محترم شهر؛ اکنون پرسش جدی مردم این است:
معیار انتخاب شما چیست؟
شایستگی؟ تخصص؟ تعهد؟ یا صرفاً قرابت و مصلحت‌های پنهان؟
ما مردم لنگرود، خواستار پاسخی روشن، مسئولانه و برآمده از خیر عمومی هستیم.
امید می‌بریم که استانداری محترم، با نگاهی فراتر از مصلحت‌سنجی‌های زودگذر، در بررسی و تأیید این انتخاب، مصلحت شهر و مطالبه بحق مردم را بر هر ملاحظه دیگری مقدم بدارد؛ که لنگرود، سزاوار مدیری توانا، متخصص و دلسوز است، نه کسی که به بهای آزمون، شهر را به وادی رکود و بی‌سرانجامی سوق دهد.
باشد که این‌بار، تدبیر، جایگزین تقدیر گردد و لنگرود، در مسیر شکوفایی خویش گام بردارد.
ان‌شاالله