روسیه هیچگاه در تاریخ دوست ایران نبوده است

روسیه همیشه با کارت ایران به نفع منافع خودش بازی کرده است/روسیه هیچ زمانی نمی خواهد که ایران با غرب روابط همه جانبه داشته باشد

برای ایران در ارتباط با محافل بین المللی،تنش زدایی و حفظ منافع ملی بهترین سیاست است

علی کریمی پاشاکی ــ روزنامه نگار__نحوه برخورد روسیه با ایران در جریان تشدید تحریم های ایران توسط ترامپ در دوره ی اول ریاست جمهوری ترامپ در تاریخ خواهد ماند . چون روسیه و برخی دیگر تولید کنندگان نفت، با شوق زايدالوصفي، سهم ایران در بازار نفت را گرفتند و آمریکا هم از این کشور ها بابت جبران کمبود نفت ایران برای جلوگیری از افزایش قیمت صمیمانه تشکر کرد !!!. زیرا تنها مانع بر سر راه موفقیت این تحریم بوجود آمدن کمبود نفت و به تیع آن افزایش قیمتها بود که به لطف رفیق همیشه کلک باز و نامرد ما روسیه و برخی دیگر کشورها رفع شد !!.
بعيد است در طول تاريخ كشوری به اندازه روسیه در خیانت و از پشت خنجر زدن به ایران وجود داشته باشد . اگر اجحاف و تجاوز همه کشورهایی که در طول تاریخ با ایران در تقابل بودند در یک کفه ترازو و سهم روسیه را در کفه ای دیگر قرار دهیم یحتمل سهم همسایه شمالی به تنهایی بیش‌تر بقیه کشورها باشد .
تحميل قراردادهای ظالمانه گلستان و ترکمانچای و الحاق مناطق قفقاز به خاک خود ، دخالت گسترده در امور داخلی ایران در عهد قاجاریه ، ایجاد و کمک بی پرده به فرقه های دموکرات آذربایجان و کردستان با اهداف تجزیه طلبانه ، اشغال ایران با همراهی متفقین در جنگ دوم جهانی ، اصرار بر ادامه اشغالگری بعد از خروج متفقین با هدف تجزیه آذربایجان ، کمک غیر مستقیم به سرنگونی دولت ملی دکتر مصدق و تحویل فوری ۲۸ تن ذخیره طلای ایران در روسیه به دولت کودتا و عدم تحویل آن به دولت مصدق در اوج تحریم انگلستان ، جاسوسي مداوم از ايران با استفاده از جاسوسان ذینفوذ ، تامین بیش از ۹۵‎٪ تسلیحات ارتش صدام از جمله موشکهای غیر دقیق اسکاد و فراک که تنها کاربردشان حمله به مناطق مسکونی بود – در حالیکه حاضر به فروش یکعدد فشنگ به ما نبود – گذاشتن شرط عدم حمایت ایران از مجاهدین افغانی در مقابل شکستن سکوت آنها در مقابل حملات شیمیایی عراق در سازمان ملل ، کش دادن چندین ساله تکمیل نیروگاه اتمی بوشهر که ۷۰‎٪ آن قبلاً توسط آلماني ها انجام شده بود هنوز هم کاملاً تکمیل نشده ، دادن رای مثبت به تمام ۶ قطعنامه تحریم های هسته ای شورای امنیت علیه ایران در حالیکه تمام قطعنامه های علیه سوریه را وتو کرده ، تاخیر ۹ ساله در تحویل موشکهای ضد هوایی S300 با اینکه ۱۰۰‎٪ وجه آنها را گرفته بود به بهانه تحریم ها با اینکه موشک ضد هوایی ابزاری دفاعی است و اصولاً مشمول تحريم ها نبود اما به مدت بسيار كوتاهي مدل ارتقاء يافته اين موشكها (SS400 ) را به تركيه و عربستان فروخت ، سالها سنگ اندازی در راه انتقال گاز ایران به اروپا و از آن خود کردن این امتیاز بخاطر تحریم ها، کار شکنی در تقسیم عادلانه دریای خزر ، بازی با کارت ایران در منازعات بین المللی بدون لحاظ کردن منافع ملی ایران و افشای مکالمه ولادیمیر پوتین با جورج بوش رئیس جمهور وقت آمریکا در مورد ایران و… ، بخشی از فهرست بلند بالای اجحاف و مظالم روسیه در حق ما است و در سالهای نه چندان دور همراهی کامل با آمریکا و برخی کشورهای دیگر برای درست کردن کلاهی از نمد تحریم های جدید نفتی و بدست آوردن دل آمریکا یی ها در حال گرفتن سهم ایران در بازار نفت در این شرایط سخت کشور ما بوده است و حکایت سکوت و بی عملی روسیه در قبال تحولات قفقاز و تلاش برای تغییر ات احتمالی مرزی در جنوب ارمنستان و اقدام گرجستان برای مسدود کردن عبور و مرور تریلی ها و کامیون های ایرانی از مرز این کشور همه نشان از یک هماهنگی بین المللی برای تضعیف جمهوری اسلامی ایران دارد که اتفاقاً کشور روسیه با سیاست هویج و چماق در راستای منافع زیاده خواهان بین‌المللی و صرفاً تامین منافع خود در حال ایفای نقش تاریخی خود همانند دوران تزار و حتی پس از آن می باشد.
این قلم با عنایت به تجربه تاریخی الگوی تغییر نا پذیر رفتار روسیه با ایران چه در دوران تزار و بعداز آن و چه در دوران پوتین ، بالاخره در همه موارد با ناجوانمردای تمام خنجر خود را تا دسته در قلب ما فرو خواهد کرد.
ما در طول تاریخ گذشته و معاصر از روسها به علت طمع آنها به آب های گرم خلیج فارس و دریاهای آزاد جنوب، ضربات جبران ناپذیری خورده ایم،تمام اهداف استعماری پطر کبیر ،در سیاست های دوره ی جدید روسیه نیز کاملاً قابل مشاهده است ولی با ترفند ها و بزک کردن های جدید.
اینان نیز همانند آمریکا بی ها و انگلیسی ها و … دشمنان قسم خورده ایران هستند.

ضرورت دارد تا با ظرافت و خلاقیتی فوق العاده دقیق و دیپلماسی قوی , همه جانبه و بدور از نگاه افراطی به شرق و غرب و با اعمال تعادل و تعامل منطقی با جهان پیرامونی،از این توطئه‌های دشمنان قسم خورده ایران و برخی دوستان ظاهری با کمترین خسارت عبور کنیم.
ما باید ضمن تقویت سیاست تنش زدایی با دنیا،فقط به منافع ملی مان بیندیشیم.

 

پوتین و معامله با آمریکایی ها و بازی با کارت ایران

 

گفت و گوهای پشت پرده افشا شده ی پوتین و بوش و اسنادی که حالا از مکالمات منتشر شده است، دقیقاً از معامله پشت پرده بدون امضای قرارداد و یا بیانیه ای می باشند.
اسنادی که نشان می‌دهد در شطرنج سیاست جهانی، بعضی‌ها استاد بازی‌اند و بعضی دیگر، ناخواسته مهره. روایت این اسناد، بیش از آنکه درباره آمریکا یا روسیه باشد، درباره جایگاهی است که جمهوری اسلامی ایران در این زد و بند ولادیمیر پوتین و جورج بوش قرار دارد.
سه سند منتشرشده از گفت‌وگوهای ولادیمیر پوتین و جرج دبلیو بوش رئیس‌جمهور سابق آمریکا نشان می‌دهد که رئیس‌جمهور روسیه نه‌تنها بازی‌خوان ماهری است، بلکه بازیگری قهار در صحنه سیاست بین‌الملل محسوب می‌شود. بازی دوگانه‌ای که پوتین طراحی کرده، یک هدف مشخص دارد؛ دو به هم‌زنی میان جمهوری اسلامی ایران ، ایالات متحده آمریکا و غرب.
نکته قابل‌ توجه این است که پوتین یک سال پیش از علنی‌شدن پروژه هسته‌ای ایران، توسط دشمنان مختلف و رژیم آپارتاید اسرائیل ، خودش این پروژه را به طرف آمریکایی لو داده است. مطابق این اسناد، حتی فرمول «عدم غنی‌سازی اورانیوم» نیز پیشنهاد پوتین به آمریکایی‌ها بوده؛ یعنی همان خط قرمزی که بعداً به هسته اصلی فشارهای بین‌المللی علیه ایران تبدیل شد.
پوتین و روسیه در این میان دو هدف را هم‌زمان دنبال می‌کرد که عبارتند از ؛
از یک‌سو، ایران به سلاح هسته‌ای دست پیدا نکند؛ و از سوی دیگر، ایران کاملاً به سمت غرب متمایل نشود و از مدار روسیه خارج نگردد.
برای رسیدن به این هدف، او یک بازی چندلایه را پیش می‌برد؛ از طرفی، در گفت‌وگو با مقامات غربی، ایران را کشوری دیوانه، یاغی و غیرقابل‌ پیش‌بینی معرفی می‌کند و عملاً فضا را برای فشار و تحریم آماده می‌سازد. از طرف دیگر، در داخل ایران و منطقه، با تشدید گفتمان ضدغربی، تلاش می‌کند هرگونه امکان تنش‌زدایی تهران و واشنگتن را خنثی کند؛ نمونه‌اش فرستادن چهره‌هایی مانند الکساندر دوگین به ایران و حتی حضور نمادین او در راهپیمایی اربعین…!!
پوتین در همان گفت‌وگوها صریحاً می‌گوید که به ایرانی‌ها هشدار داده است اگر هدف‌ تان تولید برق است، نیازی به این سطح از غنی‌سازی ندارید؛ یا اینکه نیروگاه‌هایی که ادعا می‌کنید می‌خواهید بسازید، پانزده سال دیگر به بهره‌برداری می‌رسند؛ پس چرا از حالا این‌گونه غنی‌سازی را توسعه می‌دهید؟
به نظر می رسد ،نگرانی اصلی کرملین چیز دیگری بود؛ روی کار آمدن محمد خاتمی و احتمال تنش‌زدایی و عادی‌سازی روابط ایران و آمریکا.
همین ترس باعث شد روسیه آگاهانه دست به افشاگری بزند و پروژه هسته‌ای ایران را وارد دستور کار امنیتی غرب کند.
در مکالمات، وقتی بوش ایران را «دیوانه» می‌خواند، پوتین نه‌تنها مخالفتی نمی‌کند، بلکه تأیید می‌کند و می‌گوید: «بله، آن‌ها کاملاً دیوانه‌اند و یک کشور یاغی هستند.»
حتی جایی با کنجکاوی از بوش می‌پرسد که آیا مک‌فارلین دوباره برای ارتباط با ایران فعال شده یا نه؛ موضوعی که بوش آن را تکذیب می‌کند، اما همین سؤال نشان می‌دهد مسکو چقدر نسبت به هر کانال ارتباطی تهران–واشنگتن حساس بوده است. در عمل هم روسیه همان کاری را کرد که در حرف می‌زد؛ در شورای امنیت، به قطعنامه‌های تحریمی علیه ایران رأی مثبت داد.
پوتین به بوش می‌گوید ما چهار سال است قرارداد تحویل اس-۳۰۰ را امضا کرده‌ایم اما عمداً تحویل نداده‌ایم و حتی به متخصصان روسی دستور داده‌ایم که اطلاعات حساس هسته‌ای در اختیار ایرانی‌ها نگذارند.
علی ایحال ، با وجود تمام این مباحث که همیشه وجود داشته است و افشای فایل صوتی جدید بین ولادیمیر پوتین و جورج بوش ، بایستی این هوشیاری و هوشمندی را به تصمیم سازان و تصمیم گیران در جمهوری اسلامی ایران بدهد که هیچ کشوری به فکر تأمین منافع ملی ما نیست و این ما هستیم که باید استراتژی سیاست خارجی مان را بر پایه تنش زدایی بین‌المللی و تامین منافع ملی خودمان تعریف و بازنگری کنیم.
ما هم به داشتن رابطه بر اساس اصول حکمت ، مصلحت و عزت با روسیه ، اروپا، چین ، ژاپن و هم بویژه به داشتن رابطه با آمریکا البته در صورت ترک مخاصمه با ایران و دیگر دول دنیا نیاز داریم.