مطالبات مردم را خیلی جدی بگیرید

علی کریمی پاشاکی ــ روزنامه نگار_قبل از انعقاد کلام ، لازم می دانم تأکید کنم که در شرایط نامطلوبی که کشور در آن قرار دارد ، نه توافق با آمریکا و غربی ها می تواند چاره ساز باشد و نه ستیز و تشدید تحریم های آمریکا و غربی ها می تواند مشکلات موجود را حل و فصل نماید.
صاحب نظران سیاسی معتقدند ، بهترین نسخه و راه حل مشکلات کشور در این شرایط بسیار سخت ، بازگشت واقعی حاکمیت به مردم، تجدید نظر بسیار جدی در اعمال سیاست های اقتصادی ،سیاسی، اجتماعی و…و ایجاد شرایط رقابت سالم و بدون تبعیض و بدون نظارت حداکثری و استصوابی برای مشارکت ایرانیان در تعیین سرنوشت شأن، بر چیدن بساط رانت و ویژه خواری ، تلاش جدی برای پر کردن شکاف طبقاتی بوجود آمده در اثر سیاست های غلط و نادرست و خلق حماسه هایی دیگر از ‌جنس دوم خرداد و رفتارهای نجیبانه ، شرافتمندانه و بزرگوارانه ی مردم در جریان جنگ تحمیلی ۱۲ روزه آمریکا ، رژیم آپارتاید اسرائیل و همپیمانان اروپایی آنان علیه ایران، می تواند کشور را از تمام مخاطرات اعم از رهایی واقعی از تحریم ها و رهایی از خطر بروز جنگ فیزیکی با دول غربی و نهایتاً راه برای آینده ای روشن و امیدوار کننده همراه با تغییرات دمکراتیک و بدور از نفرت افکنی و خشونت ورزی و انحصار طلبی از طرف جناح و گروه خاصی با پشتوانه واقعی آرای اکثریت مردم بوجود آورد.
غیر از این نمی توان از انواع و اقسام دشمنی ها و توطئه ها و اقدامات دشمنان بزرگ و کوچک کشور خلاص شد.
همچنین اثبات شده است که با هیچ روش خشونت ورزانه و بنیان افکنانه با دخالت و مدیریت کشور های ثالث و دشمن این آب و خاک ، نمی توان اوضاع ایران را به سامان رساند، چون هیچ بیگانه ای اعم از سیاستمدار، ژنرال و یا سربازی ، کمترین تعلق خاطر نسبت به مام میهن ، ایران عزیز و مردم آن نداشته و نخواهد داشت.
پس بر حاکمان است تا تمام مردم ایران را خودی بدانند و نسبت به آنان کوچکترین تبعیض و امتیاز غیر واقعی قائل نشوند تا با داشتن تمام ایرانیان در کنار خود ،
آینده ایی سزاوار همراه و همگام با چنین ملت نجیبی را با تجدید نظر در بسیاری از تصمیمات و سیاست ها ،رقم بزنند.

و اما….

صاحب نظران باور دارند،‏پیش از وقوع بحران ها و نزاع های داخلی و خارجی و یا هر درگیری فیزیکی، این پیوند هم‌افزای مدیریت و مهندسی پیشگیرانه و توان بازدارندگی است که از بروز درگیری های فیزیکی جلوگیری می‌کند؛ اما درمرحله پس از ناهنجاری ها، درگیریها، این «مدیریت و مهندسی سازنده» و « اعمال سیاست‌های عقلانی و غیر احساسی»‌ است که فرآیند بازگشت آرامش به جامعه را به وضعیت پایدار تبدیل می‌کند.

در شرایط کنونی و جوّ به شدّت احساسی، که جریاناتی نیز بر التهاب آن می‌افزایند، تمام مسئولان کشور ، مسئول اتخاذ تصمیماتی هستند که بر آینده کشور و مردم عزیزمان تاثیر مستقیم می‌گذارند.
افزون بر این، حفظ و تعمیق رابطه دولت-ملت ، شما بخوانید حکومت و ملت ،دراین شرایط پیچیده، ضرورتی تاریخی است؛ تا امید، آرامش، و ثبات دوباره درکشور استوار شود؛
صد البته با اتخاذ سیاست و تصمیمات عقلانی ، و تجدید نظر جدی در بسیاری از سیاست های اقتصادی ، سیاسی ، اجتماعی و…از قبیل:

‏ ۱ـــ تثبیت گفتمان عقلانیت سیاسی در شرایط بحرانی

‏در نظریه‌های سیاست بحران، تاکید می‌شود که مشروعیتِ سیاستمداران در شرایط بحرانی نه‌تنها ازطریق تصمیم‌گیری‌های مؤثر بلکه با «تصویرسازی فعالانه» وضعیت نزد افکارعمومی بازتولید می‌شود.
دراین راستا، تصویرسازی همه ی مسئولان کشور اعم از انتخابی مستقیم و غیر مستقیم و انتصابی، نقشی حیاتی دارد؛ تا مردم و جامعه بدانند بحران توسط چه الگویی مدیریت می‌شود.
اگر این تصویرسازی به پراکنده‌‌گویی دیگران واگذارشود، میدانِ روایت به جریانات رادیکال یااحساسی منتقل می‌شود.

‏ ۲ ـــ کاهش هیجانات جمعی

برای کیفیت تصمیم‌گیری
‏هیجانات جمعی دردوران ترک مخاصمه مستقیم و آتش‌بس، تمایل به قطبی‌سازی وتحریک احساسات دارند؛ درعین حال، علم تصمیم‌گیری مدرن تاکیددارد که تصمیمات باید در محیطی باحداقل هیجان وحداکثر داده‌های واقعی اتخاذشود.
درغیر این‌صورت احتمال خطا، هزینه‌زایی وشکست دیپلماتیک بالا می‌رود. بنابراین خنثی‌سازی فضای احساسی درسطوح تصمیم‌گیر سیاست خارجی ضرورتی قطعی است.

۳‏ ــ مسئولیت‌پذیری حکمرانی و پیوند با امنیت ملی

‏وفق نظریه‌های حکمرانی مناسب، درساختارهایی مانند شورای عالی امنیت ملی، پاسخگویی مستقیم وشفاف رییس شورا به افکار عمومی عنصرکلیدی اعتمادسازی است.
درغیر این‌صورت «سیاست اعلامی» و«سیاست اعمالی» دوگانه می‌شوند و این دوگانگی به کاهش سرمایه اجتماعی و مشروعیت نظام حکمرانی و تصمیم‌گیری می‌انجامد.

‏ ۴ــ بحران، آزمون مشروعیت و روایت حکمرانی

‏هر بحران، وضعیتی برای بازآفرینی یا تضعیف سرمایه نمادین دولت شما بخوانید حکمرانی است. اگر مدیریت بحران شفاف، ارتباطی و اقناعی و منطقی نباشد، مردم وضعیت را به جای نظم، بی‌ثباتی درک می‌کنند؛ و شکاف دولت-ملت شما بخوانید حکومت و ملت ،تعمیق می‌شود.
لذا اقدام مسئولان کشور در توضیح مسیر سیاست داخلی و خارجی، بخشی از «تولید نظم نمادین» است.

‏ ۵ـــ گفت‌وگوی مستقیم با مردم به مثابه راهبرد روانی-اجتماعی‏

براساس روان‌شناسیِ اجتماعیِ بحران، مردم در وضعیت تهدید امنیتی دچار اضطراب جمعی می‌شوند؛که تنها با ارتباط مستقیم مسئولین و گفت‌وگوی رو در رو در امور سیاسی قابل تخفیف است.
عدم سخن گفتن مسئولان کشور با مردم، بحران را به روایت‌های غیررسمی واگذار می‌کند که می‌تواند مخرب باشد.

۶‏ــ جنگ، یکپارچگی ملی و پشتیبانی از مدافعان کشور

‏بحران‌های امنیتی فرامرزی درکوتاه‌مدت اغلب موجب شکل‌گیری همبستگی اجتماعی و تقویت هویت جمعی می‌شوند. در ایران نیز تجربه حمله مستقیم متجاوزان و پاسخ دفاعی، موجی از ایرانیّت، وفاق ملی، وهمدلی با نیروهای مسلح مدافع کشور ایجاد کرد.
این «ایرانیّت» و«انسجام ملی»، فرصتی بی‌بدیل است؛لذا:
‏اگر این «افتخارات» پاس داشته نشوند، و نتوانند به سرمایه‌ای پایدار تبدیل گردند،ممکن است پس از فروکش کردن هیجانات،دوباره جامعه به قطبی‌سازی و بی‌اعتمادی بازگردد.
‏پاسداری ازاین همبستگی نیازمند روایت‌ سازی واقعی، قدردانی عملی از مردم و مدافعان و ترجمه این حمایت مردمی به سیاست‌های پایدار اجتماعی, فرهنگی ،سیاسی و اقتصادی است نه بازگشت به تنظیمات کارخانه و اعمال تندروانه و تمامیت خواهانه!!.
‏درادبیات سیاست امنیتی، این پدیده را«یکپارچگی دفاعی-مدنی» می‌نامند که پایه سرمایه نمادین در موقعیت‌های پرمخاطره است.

بازسازی‌ واقعی جامعه مدنی و مرجعیّت نخبگان، توسعه سیاسی و رعایت حقوق شهروندی و تجدید نظر در روش های حکمرانی

‏جامعه مدنی و نخبگان، نقش لایه میانی حکومت و مردم را ایفا می‌کنند.بحران اخیر ( تجاوز رژیم آپارتاید اسرائیل و آمریکا به خاک ایران)نشان داد که اعتماد عمومی به مرجعیت نخبگان و نهادهای مدنی درحال بازسازی و یا در صورت اتخاذ سیاست‌های درست از سوی حاکمیت قابل بازسازی است. چرا که بهترین راه تقویت تاب‌آوری ملی و مدیریت بحران‌های آینده، تقویت شبکه‌های مدنی و گفت‌وگوهای آزاد با حکمرانی مناسب است. در ادبیات توسعه سیاسی، این کار بخش مهمی از«پایداری دموکراتیک» تلقی می‌شود. لذا چنانچه این روند تعمیق نگردد و به نهادهای مدنی و روشنفکران میدان داده نشود و در روش های حکمرانی تجدید نظر جدی صورت نگیرد ، سرمایه اجتماعی نوظهور ،فرسوده خواهدشد.

قابل توجه مسئولان نظام ، مطالبات مردم را جدی تر بگیرید

در بحران‌های این‌ چنینی، اقتدار سیاسی در«جهت‌دهی احساسات مردم»، «هدایت خردمندانه و هوشمندانه هیجان‌ها»، در تبدیل آن به «سرمایه اجتماعی مورد اعتماد» متجلی می‌شود.
این امر نیازمند اقدام زیر در:

‏تصویرسازی فعال،
‏تصمیم‌گیری غیر هیجانی،
‏مسئولیت‌پذیری شفاف،
پاسخگویی ،
‏مدیریت منطقی روایت بحران، تجدید نظر جدی در تمام سیاست های اقتصادی ، سیاسی ( داخلی و خارجی)، فرهنگی ، اجتماعی
‏و ارتباط مستقیم و شفاف با جامعه و مردم است.
‏تمام این عناصر، ستون‌های حکمرانی عقلانی و مناسب در موقعیت‌های بحرانی‌اند که بایستی مورد توجه جدی تمام مسئولان کشور در اقصی نقاط کشور قرار گیرد.