تغییرات آینده در روسیه طولانی مدت و بدور از خشونت و متمدنانه خواهد بود/بازنده انتخابات آبان‌ماه آمریکا قطعاً دونالد ترامپ خواهد بود

باور کردن این که آمریکا و ناتو مانع اصلی شکست سریع فدراتیو هستند، برای برخی مفسرین کمتر درک پذیر است. نا امنی ناشی از پخش 5500 کلاهک هسته ای در سرزمینی با پهنه بیش از 17 میلیون کیلومتر مربع، تکوین جنگ داخلی محتوم با خیزش دستکم 27 ناحیه قومی،‌ مانند چچن ها،‌ اینگوش ها، تاتارها، کالموک ها, باشقیرها و… پدیده ای مهارشدنی نخواهد بود؛ به ویژه آن که چین پر ولع، و لهستانی هایی که در پی دستیابی به لهستان بزرگ تاریخی هستند، موجبات تداوم بیشتر ناپایداری ها خواهند شد. البته بالاخره روزی فروپاشی بزرگ دوم روسیه فراخواهد رسید، ولی در زمانی درازتر و در قالبی متمدنانه تر.
به هر روی از دیدگاه شاخص‌های ژئو استراتژیک، مقایسه توان کلی ناتو و روسیه، بی شباهت به مقایسه پورشه با پراید نیست. دستیابی به ملاک های چنین نتیجه ای با چند ساعت سرچ ساده در شاخص های تولیدات ناخالص، سرانه ی تولید، توسعه ی انسانی، جمعیت، کمیت و کیفیت نیروهای هوایی، دریایی، زمینی، سایبری، ذخایر بانک ها،‌ قدرت اخلاقی و دهها شاخص دیگر، گویای برتری مطلق ناتو است.
ولی به دلیلی که در پارگراف نخست آمد و دلایل و متغیر های دیگر، استراتژی ناتو مبتنی بر فرسایشی کردن جنگ‌ اوکرائین استوار است.
کوتاه آن که، سقوط محتوم ولادیمیر پوتین، همان قدر بدیهی است که شکست محتوم دانالد ترامپ در 15 آبان ماه امسال در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا.

امید است که جمهوری اسلامی ایران بیش از این روی اسب های بازنده در مراودات بین المللی شرط بندی نکنند. ( مقاله وارده)