در حضور لاوروف، جنگ روسیه علیه اوکراین را محکوم کنید

می توان از مقامات ایرانی انتظار داشت از لاوروف به دلیل دروغ گویی دولت مسکو درباره حمله به اوکراین انتقاد کنند.

در حضور لاوروف، جنگ روسیه علیه اوکراین را محکوم کنید

 رضا غبیشاوی – سرگی لاوروف وزیر خارجه روسیه امروز چهارشنبه به تهران می آید / آمد. می توان از مسوولان جمهوری اسلامی انتظار داشت در دیدار لاوروف و به صراحت، جنگ و تجاوز و اشغالگری این کشور علیه اوکراین را محکوم کنند.

سفر امروز لاوروف به تهران، نخستین سفر او به تهران از زمان آغاز جنگ روسیه علیه اوکراین است.  جنگی که تا الان شهرها و محله های زیادی را تخریب کرد هزاران کشته و میلیون ها آواره داشت.

جنگی که مقامات روسیه در ابتدا درباره آن به جهان دروغ گفتند. آنها به دروغ گفتند که قصد حمله به خاک اوکراین را ندارند و مقامات ایرانی هم این دروغ را باور کردند وبراساس آن تصمیم اشتباه گرفتند و ضرر کردند. باور کردند و در رسانه های خود آنها را به شکل قطعی و واقعیت تکرار کردند.

در نتیجه این دروغ گویی، ایران برای خروج سریع شهروندانش از اوکراین از جمله شمار زیادی از دانشجویان ایرانی، هشداری نداد و نتیجه این شد که هزاران ایرانی در جنگ روسیه علیه اوکراین، گیر افتادند و دچار مشکل شدند.

در حضور لاوروف، جنگ روسیه علیه اوکراین را محکوم کنید

خروج ایرانیان به ویژه دانشجویان ایرانی از اوکراین بعد از آغاز جنگ به سختی و با دشواری های زیادی همراه شد و در این روند، یک نفر هم جان باخت.

نه تنها این جنگ عامل این سختی و دشواری بود بلکه دروغگویی اولیه مقامات روسیه و ضعف طرف ایرانی در پذیرش این دروغ گویی، از دیگر عوامل بودند.

می توان از مقامات ایرانی انتظار داشت از لاوروف به دلیل این دروغ گویی انتقاد کنند.

نکته اینکه قبل از آغاز جنگ، سیدابراهیم رئیسی در سفر به مسکو جلسه چند ساعته با ولادیمیر پوتین رئیس فدراسیون روسیه داشت. این سفر در ۲۹ دی ماه انجام شد حدود یک ماه قبل از آغاز حمله نظامی روسیه به اوکراین (۵ اسفند).

عجیب که در این دیدار هم طرف روسی حاضر نشد به ایران درباره واقعیت برنامه روسیه برای حمله به اوکراین چیزی بگوید چرا که واکنش های بعدی مقامات ایرانی نشان داد آنها بی خبر بودند و غافلگیر شدند.

البته این غافلگیری به اینجا منتهی نشد. پوتین و رئیسی در روز آغاز حمله روسیه به اوکراین یعنی ۵ اسفند ۱۴۰۰ گفتگوی تلفنی داشتند.گفتگویی که به صورت غیرمستقیم حمایت ایران از این حمله را به نمایش گذاشت. وقتی رئیسی در گفتگو با پوتین “اظهار امیدواری کرد آنچه اتفاق می‌افتد به نفع ملت‌ها و منطقه تمام شود”.

در حضور لاوروف، جنگ روسیه علیه اوکراین را محکوم کنید

اشاره رئیسی به جنگ بود و آروزی اینکه این جنگ به نفع ملت ها و منطقه تمام شود. البته با افزایش انتقادات از این تماس تلفنی و محتوای آن، یک روز بعد، معاون سیاسی رئیس دفتر رئیس جمهور ایران گفت که تماس تلفنی از ۵ روز قبل برنامه ریزی شده بود و ربطی به جنگ نداشت اما او و همکارانش نمی دانستند تماس تلفنی با رئیس جمهور روسیه در روز اول جنگ، چه معنا و مفهومی در سیاست و دیپلماسی دارد؟

سفر لاوروف به تهران در میانه جنگ نظامی و تمام عیار روسیه علیه اوکراین انجام می شود. ایران از جمله کشورهایی است که سعی کرده نه مانند سوریه و کره شمالی و بلاروس، حامی تمام عیار روسیه در جنگ باشد و مثل مقامات کرملین جنگ را “عملیات نظامی ویژه” بخواند و نه مثل کشورهای اروپایی، روسیه را محکوم و از اوکراین، حمایت تمام عیار کند.

نوعی میانه متمایل به مسکو. محکومیت جنگ در اوکراین بدون محکومیت روسیه و همزمان محکومیت گسترش ناتو به مرزهای روسیه و تلاش اوکراین برای عضویت در این پیمان نظامی. اینکه جنگ اوکراین، تقصیر ناتو و توسعه طلبی ناتو است.

از نگاه مقامات ایرانی، جنگ محکوم در اوکراین محکوم است بدون محکومیت روسیه که تانک و توپخانه اش هر روز شهرهای اوکراین را می کوبند.

حال که وزیر خارجه روسیه در میانه جنگ این کشور علیه اوکراین به تهران می آید می توان از مسوولان ایرانی خواست در حضور لاوروف:

– جنگ و تجاوز نظامی روسیه علیه اوکراین را محکوم کنند.

– از روسیه بخواهند به جنگ و تجاوز نظامی علیه اوکراین پایان دهد و به مرزهای بین المللی باز گردد و عقب نشینی کند.

– از روسیه بخواهند به اشغال نظامی شهرهای اوکراین پایان دهد و اعمال حاکمیت روسیه بر این شهرها را متوقف کند.

– از روسیه بخواهند از حمله به زیرساخت های شهری و غیرنظامی اوکراین خودداری کند.

– از روسیه بخواهند به کشتار غیرنظامیان در اوکراین پایان دهد.

در تاریخ معاصر ایران دوره ای، غم انگیزتر و ناراحت کننده تر از تجاوز نظامی حکومت صدام به ایران نیست. دوره ای که ننگ تجاوز و اشغال برای همیشه ماند. دوره ای که مقاومت زنان و مردان ایران در برابر اشغال و اشغالگران برای همیشه به نیکی و تحسین و افتخار در ذهن ها ماند.

جنگ ها شروع می شوند و تمام می شوند اما ننگ ها و افتخارها برای همیشه باقی می مانند.