ناتوانی شورای اسلامی رشت در انتخاب شهردار کارآمد،نگران کننده است

نحوه مدیریت شهرها موضوعی است که رابطه ی نزدیکی با کیفیت زندگی شهروندان و خدمات رسانی به آنها دارد و می توان گفت یکی از موثرترین فاکتورهای وضعیت شهر،مدیریت آن شهر است.

بی ثباتی در مدیریت شهری، آفتی که شورا و شهرداری رشت،مدت مدیدی به آن دچار شده است و به نظر می رسد شورای شهر رشت،تخصص و توانایی لازم برای برون رفت از این بحران را ندارند.

مدل کنونی مدیریت شهری در ایران منبعث از قانون شهرداری ۱۳۴۴و قانون شوراها مصوب ۱۳۷۵ و اصلاحی۱۳۸۳ می باشد.مطابق قانون،اعضای شورای اسلامی شهر با رای مستقیم انتخاب کنندگان برای یک دوره چهارساله انتخاب می شوند.شورای اسلامی شهر پس از رسمیت یافتن نسبت به انتخاب شهردار واجد شرایط برای مدت چهار سال اقدام می کنند.(آخوندی و دیگران۱۳۸۷).
طبق ماده ۳۴لایحه قانون مدیریت شهری،انتخاب شهردار در شهرهای دارای دویست هزار نفر و بالاتر با رای مستقیم مردم انتخاب می شوند(پیش نویس لایحه قانونی مدیریت شهری،۱۳۹۳).که در صورت اجرایی شدن این لایحه، قدرت شبکه سازی شهردار،که یکی از عوامل بهبود کارایی مدیریت شهری است،ارتقاء می یابد.با توجه به مطالعات انجام گرفته، انتخاب مستقیم شهردار موجب تعامل بهتر وی با سطح حکومت،بهبود شبکه سازی، ارتقاء کارایی شهرداران و در نهایت رضایت شهروندان می شود.