شکاف طبقاتی بین اکثریت فقیر و ندار و اقلیت غنی در حال عمیق تر شدن است/تنها راه رهایی کشور از این وضعیت نامطلوب ، رفع تحریم ها و بازگشت ایران به اقتصاد جهانی و تقویت سیاست تنش زدایی است

علی کریمی پاشاکی_ روزنامه نگار__قبل از انعقاد کلام مایلم اعلام نمایم، بالاخره بعد از دولت آقای روحانی ، صدا و سیما در نقش منتقد ظاهر شد.چون در دولت‌های همسوی گردانندگان صدا و سیما یا همان رسانه ی‌ به اصطلاح ملی در مصاحبه های خاص تلویزیونی فقط به خبرنگاران خود ماموریت می دادند که کمک حال رئیس جمهور همسو با سیاست های حاکم بر صدا و سیما باشند و آن مأموران نیز در انجام وظیفه بیشترین دقت و همکاری را با آقایان احمدی نژاد و مرحوم رئیسی انجام می دادند!.
اما در مصاحبه ی دکتر پزشکیان ، مأموران صدا و سیما ( شما بخوانید خبرنگاران) در نقش پرسش گران چالش آفرین ظاهر شدند ، تو گویی تمام کمبودها و ناترازی های موجود در حوزه ی تورم بالا ، بیکاری، فقر ، شکاف طبقاتی ،برق، گاز، بنزین ،‌گرانی و تحریم ها ، چاپ پول بدون پشتوانه ،وعده ساخت سالی یک میلیون واحد مسکونی ، ایجاد شغل با یک میلیون تومان و کم ارزش شدن پول ملی و هزاران کمبود و مشکلات دیگر در همین ۱۰۰ روز ریاست جمهوری دکتر پزشکیان ایجاد شده است و ایشان بایستی با وعده‌هایی آنچنانی همچون برخی رؤسای جمهور همسو با گردانندگان صدا و سیما گفتگوی تلویزیونی را گرم کند!؟.
همین صدا و سیما در مصاحبه با آقایان احمدی نژاد و مرحوم رئیسی به هیچکدام از کمبودها و ناترازی ها نه تنها نمی پرداخت ، بلکه از رؤسای محترم جمهور سابق و همسو با آقایان فقط آمار های آنچنانی و وعده‌های بی پشتوانه می خواست تا زمان گفت و گو تمام شود، ولی ماموران گفت و گو با دکتر پزشکیان خیلی دلشان به حال مردم می سوخت و نگران معیشت و سفرهای مردم بودند که آقای دکتر پزشکیان ، چکار می خواهید بکنید ؟!

صد البته ، رئیس جمهور پزشکیان با صراحت و صداقت به برخی پرسش ها پاسخ های حکیمانه دادند و برخی واقعیات را بیان کردند و به هیچ عنوان وعده‌های خیالی و آنچنانی ندادند و این از نکات مثبت و خوب این گفتگوی تلویزیونی بود.
البته رئیس جمهور پزشکیان ، باز هم نگفتند که متخصصان و کارشناسان تا کجا می توانند به واقعیت های کمبودها و ناترازی اقتصاد کلان ایران و راهکارها و راه حل های آنرا ارایه دهند.
بایستی یادآوری نماییم ناترازی اقتصاد کلان ایران که عامل تمام کمبودها ، عقب ماندگی ها در تمام حوزه‌ها ، عدم ارتباط مؤثر اقتصاد ایران با دنیا ، تحریم ها و مشکلات ناشی از آن می باشد. تا این مشکل با قوت و دامنه ی بالا وجود دارد ، تقریباً برای حل و فصل کمبودها و ناترازی های مختلف و متنوع عملاً کاری نمی توان انجام داد.
ما باید تکلیف خود را در این زمینه روشن کنیم تا بتوانیم در فرآیند رفع کمبودها و ناترازی های مختلف قرار گیریم.

اما واقعیت ها پیش بینی ها،رفتارها و سیاستگذاری های دولت چهاردهم علی رغم میل رئیس جمهور پزشکیان ،نشان می دهد که روز به روز مردم تورم بالایی را تجربه می‌کنند و تقریباً سیاست های اعلامی تاثیر گذار به جهت مثبت نه تنها نیست ، بلکه بر حجم مشکلات افزوده می‌شود .
وعده ها،تدابیر و سیاست های اقتصادی دولت چهاردهم برای مهار نقدینگی در کوتاه مدت جواب نداده و کارساز نشده است و اقدامات بطوری پیش می رود که تورم، گرانی ، بیکاری‌ و دیگر کمبود ها و ناترازی ها روند افزایشی گرفته است.

تحلیل سیاست های اقتصادی و مالی دولت آقای پزشکیان و شرایط سخت در فروش نفت و بدست آوردن درآمدهای ارزی سبب گردید ،پیش بینی ها معطوف به تورم بیشتر باشد،بطوری که کارشناسان معتقدند ، جامعه با تورم بالای ۵۰ درصد روبرو می باشد. این در حالی است که برخی از مسئولان ،همانند مسئولان دولت سیزدهم ، وعده های آنچنانی و انتخاباتی کاهش تورم و مشکلات را می دهند!!.
با وجود همه‌ی تأکیدات و سخنان مسئولان در دولت تازه تأسیس چهاردهم ‌در خصوص کاهشی شدن روند تورم ، اما واقعیت های موجود و نمودارها روند معکوس ادعای های مسئولان را نشان می دهند.

بنا به واقعیت های تجربه شده و عقیده‌ی صاحب نظران اقتصادی ،تاکنون به جز در دولت اصلاحات آقای خاتمی و بطور موقت در سالهای ۱۳۹۵ تا ۱۳۹۷ در دولت آقای روحانی بدلیل اجرایی شدن برجام ،سرعت تورم بشدت کاهش پیدا کرد ، در دیگر دولتهای بعد از انقلاب اسلامی سال ۵۷, دولت ها و حاکمیت هیچ وقت نتوانستند تورم را مهار کنند,همیشه تورم با شدت و ضعف روند افزایشی داشته است.

بر همین اساس پیش بینی می شود جامعه ی ایران تورم بسیار بالایی را در ادامه تجربه خواهد کرد و تیم اقتصادی و رئیس بانک مرکزی هم قادر نخواهند بود مسیرهای تورمی و نقدینگی افزایشی را مسدود کند.

علی ایحال به نظر می رسد, با توجه واقعیت های موجود دولت چهاردهم ، نه تنها بنا ندارد روند تورم و گرانی و… را مهار و یا کاهشی کند بلکه هیچ پلان منطقی و برنامه و مدیریتی واقعی هم در این زمینه ندارد.
در ضمن به نظر می رسد در بدنه ی حاکمیت ،ذی نفعانی وجود دارند که آنها مانع می شوند تا روند تورم و گرانی و…مهار و یا کاهشی شود ،زیرا منافع ، سودها و درآمدهای سرشارشان نباید به مخاطره بیفتد!؟.
با این موصوف بالا ،شوربختانه ،روز به روز گرانی،تورم ،بیکاری، فقر،فاصله طبقاتی و شکاف بین اکثریت فقیر و ندار و اقلیت عنی در ایران بیشتر و عمیق تر و ناهنجاری ها و بحران های سیاسی، اقتصادی ،اجتماعی و فرهنگی عمیق تر خواهد شد.

هرچند که دولت چهاردهم با شعار کاهش مشکلات توانست از برخی واجدین شرایط رأی دادن در جامعه رأی اعتماد حداقلی بگیرد ، ولی تا به امروز در ارتباط با مشکلات تورم بالا ، گرانی و… نه تنها کاری را از پیش نبرده ، بلکه بر دامنه ی مشکلات در حوزه‌های مختلف افزوده شده است و فقرا ، فقیرتر و اقلیت اغنیاء ، غنی تر شده اند و دلار نیز در آسمانها سیر می کندو به همان اندازه بر تمام مشکلات مردم افزوده است.
حال دولت چهاردهم چه زمانی می خواهد ، حداقل جلوی افزایش مشکلات را بگیرد ،معلوم نیست؟!.

تنها راه رهایی از وضعیت نامطلوب کنونی ، رفع تحریم ها و رفع تنش های موجود در روابط بین المللی و ارتباط مؤثر با اقتصاد جهانی

برخی از صاحب نظران معتقدند که تمام راههایی که تاکنون توسط دولت های مختلف برای بهبود وضعیت اقتصادی ، اجتماعی ، سیاسی و فرهنگی پیموده شده ، نتوانسته است وضعیت اقتصادی، بیکاری، گرانی ، تورم و زندگی معیشتی مردم را بهبود ببخشد.تنها راهی که باقی مانده و می تواند در بهبود وضعیت اقتصادی کشور مؤثر باشد ، تلاش برای رفع تحریم ها و بازگشت کشور به مناسبات اقتصادی بین المللی و جلب و جذب سرمایه گذاری خارجی و داخلی می باشد.
بایستی تلاش مضاعف صورت گیرد تا تنش های موجود بین ایران و محافل بین المللی یا از بین برود و یا حداقل کاهش یابد و ایران به باشگاه اقتصادی دنیا برگردد ، در غیر اینصورت نمی توان برای بهبود وضعیت نامناسب حاکم بر زندگی فردی و اجتماعی ایرانیان کاری کرد. تا ما نتوانیم در حوزه‌های مختلف و مستعد اقتصادی کشور سرمایه‌گذاری خارجی و داخلی را جلب و جذب کنیم و براساس مناسبات متداول بین المللی عمل نماییم ، رسیدن به توسعه و بهبود زندگی معیشتی ایرانیان تقریباً غیر ممکن خواهد بود.ما بایستی بتوانیم با رعایت منشور «عزت, مصلحت و حکمت» با دنیا به مذاکره بنشینیم تا مباحث و مشکلات موجود حل و فصل شود .تا ایران با دنیا روابط همه جانبه ی مفید و مبتنی بر تأمین منافع ملی برقرار نکند، نمی تواند به تنهایی از پس مشکلات عدیده ی موجود بر آید.