عبور از تندروی برای تقویت میدان و دیپلماسی

علی کریمی پاشاکی ــ روزنامه نگار__قبل از انعقاد کلام لازم میدانم یادآوری کنم که با توجه به اعمال و رفتار های دشمنان آمریکایی و اسرائیلی و برای جلوگیری از اینکه دشمنان بطور کامل نفهمند که راهبرد و امکانات ایران برای مقابله و دفاع از منافع ملی ، تمامیت ارضی جان و ناموس تمام ایرانیان تا چه اندازه است و چه توانایی هایی در ایران وجود دارد ، ضرورت دارد تا در این زمینه جارزنی نکنیم تا دشمنان به کمیت و کیفیت امکانات دفاعی و مقابله مان پی ببرند و به اصطلاح دست ما را بخوانند.
نباید با تندروی، غوغا سالاری و جارزنی و پروپاگاندای ، عملاً تمام کارت های بازی مان را برای دشمنان آمریکایی و اسرائیلی رو کنیم، چون عملاً اثبات شده است که با کمال تأسف شبکه نفوذ دشمنان ایران تمام وقت در حال رصد راهبردها و امکانات دفاعی و نظامی و… کشور هستند.
با وجود این واقعیت تلخ، ضرورت دارد تا تصمیم سازان و تصمیم گیران مملکتی و نهادهای نظارتی از برخی تندروها و تمامیت خواهان مدعی با صراحت تمام بخواهند ، در این ایام حساس و سخت کشور ، نه سطح ناسازگاری درونی جامعه را با اعمال و رفتار تندروانه خود گسترش دهند و نه با غوغا سالاری و فریاد های غیر ضروری ، امکانات و راهبردهای مهم و استراتژیک کشور را در فضا های عمومی و رسانه ای و بویژه در رسانه ملی ( رادیو و تلویزیون) بیان و تئوریزه کنند ، این اقدام خودزنی و عملاً بدون قصد و نیت سؤ، دادن اطلاعات به دشمنان محسوب می‌شود.
همچنین تمام تندروها هم در ایران ، هم در آمریکا و هم در اسرائیل از پایان جنگ و انعقاد تفاهم و پس از توافق احتمالی هم بسیار ناراحت هستند و هم بصورت خواسته و نا خواسته تمام ترفند و رفتارهای خود را برای بازگشت به روزهای جنگ و تخاصم ، برخی ناآگاهانه و برخی تعمدانه و با برنامه‌ریزی در حال انجام هستند.
با کمال تأسف در ایران بر اقلیت برخوردار از تحریم ها ، اقلیت پر سروصدای طرفداران و کاسیان جنگ نیز اضافه شده است ، این عده کم تعداد و پر سروصدا یادآور تکرار و تجارب تلخ تاریخی بازی کردن در زمین دشمنان و آب در آسیاب آنان ریختن را تداعی می‌کند.
دوره قجری بهترین و پر نشو و نما ترین دوره زندگی سیاسی این جماعت تندرو و خانه خراب کن بوده که در سر سودای تکرار آن تجارب تلخ و خسارت بار را دارند.
بازی عده‌ای تندرو با منافع ملی مانند گذشته آغاز شده است ، حتی به این موضوع فکر نمی کنند که صفر تا صد تفاهم و توافق احتمالی توسط دوستان ، همفکران سابق خود که هم اکنون رویه میانه روانه ای را در پیش گرفته اند.
به نظر می رسد اقلیت تندرو و غوغا سالاری بغیر از اهداف و اعتقادات خود به منافع ملی ایران و ایرانیان کمترین اهمیتی قائل نیستند و خود در لوای شعار های عوام غریبانه مخفی کرده‌اند!!!.
در این ارتباط وظیفه همه مسئولان دلسوز ملک و ملت و همچنین افکار عمومی است تا با هوشیاری و خردمندی و پرهیز از خشونت ورزی و نفرت افکنی ، این ترفند زیانبار را خنثی و بی اثر نمایند.

و اما ، قدرت سرد و با سکوت راهبردی با تدبیر بدون غوغا ، هیاهو و تندروی
‌

صاحب نظران معتقدند ،قدرت واقعی و مقاوم ، تاثیرگذار در واقع، تفاوت اساسی میان، تاب آوری ،شجاعت ، خردمندی ، تدبیر و عقلانیت و پر سر و صدا بودن ، غوغا سالاری و رو کردن کارت های بازی روی میز وجود دارد.
در رفتار و اعمال تندروها و تمامیت خواهان ،تندروی و رفتارهای نسنجیده غالباً بعنوان شجاعت تلقی می‌شود که یک اشتباه راهبردی است.
چون در حقیقت و واقعیت موضوع، فریادهای بلند و شعارهای تکراری و بیان برخی راهبردها و امکانات، نه تنها بازدارندگی ایجاد نمی‌کنند، بلکه دقیقاً همان اطلاعات تبلیغی و فریادهای بلند و بیان برخی راهبردها در فضای عمومی و رسانه ای و…نقشه راه ما را برای دشمن ترسیم و آشکار می‌کنند.

همه‌ی ما این واقعیت را باید بدانیم و آویزه گوش خود کنیم ،در دنیای رقابت‌های سخت، پیچیده و حساس هر آنچه فریاد زده شود، از ارزش راهبردی آن کاسته خواهد شد.
وقتی برخی تندروها در داخل، با تکیه بر هیجانات، تمام کارت‌های خود را روی میز می‌گذارد و با صدای بلند از برخورد یا پیروزی سخن می‌گوید، در واقع در حال شفاف‌سازی نیت‌های ملی برای اتاق‌های فکر دشمنان متخاصم آمریکایی و اسرائیلی است.این همان نقطه‌ی ضعفی است که قدرت از ویژگی سرد ، خردمندانه ، عقلانی ، با تدبیر و محاسبه‌گر به قدرت داغ، غیر عقلانی ، بدون تدبیر و پیش‌بینی‌پذیر برای دشمنان تبدیل می‌شود.

‌
آگاهان در هنر جنگ و تخاصمات درگیری‌های فیزیکی و غیر فیزیکی، بر اصل ناپیدایی اهداف و مات بودن نقشه ها و راهبردها در مقابل دشمنان تاکید دارند ، چون پیروزی را از آنِ کسی می دانند که بتواند دشمن را در ابهامی مطلق قرار دهد. قدرت واقعی، در سکوت راهبردی یا همان سکوت استراتژیک» است؛ سکوتی که دشمن را مجبور کند هر لحظه منتظر اتفاقی باشد که پیش‌بینی نکرده است. تندرویِ امروز برخی ها در داخل کشور ، دقیقا نقطه مقابل این هنر است.
تندروی، یعنی لو دادن موقعیت در حالی که این دسته از تندروها گمان می‌کنند در حال نمایش قدرت هستند!!!.
اگر به تاریخ دیپلماسی نگاه کنیم به خوبی می‌ شود ، فهمید که احساسات ، تنها باید در ویترین باشند، اما در اتاق‌های تصمیم‌گیری، تنها عقلِ سرد، هوشمندی ، واقع گرایی ، تدبیر و…باید حاکم باشد.
در واقع بایستی برای نجات کشور و ملت، گاهی باید از مسیرهای تاریک و خاموش حرکت کرد و نه از جاده‌های پر زرق و برقی که تمام چشم‌ها را به سوی خود جلب میکند.

ما امروز نیاز داریم از سندروم نمایش و پروپاگاندای لو دهنده‌ آشکار کننده‌ی امکانات داخلی مان برای دشمنان آمریکایی و اسرائیلی عبور کنیم.قدرت سرد با تدبیر و با خردمندی و هوشمندی، یعنی اینکه بتوانیم در عین تاب آوری و ایستادگی، مهره‌هایمان را در سکوت جابجا کنیم.
یعنی اجازه ندهیم تندروها، فضای مانورِ رهبری و دیگر تصمیم سازان و تصمیم‌گیران را با شعارهای زودهنگام تنگ کنند!!.
به یاد داشته باشیم که در تاریخ، شیرها شاید ترسناک باشند، اما روباه‌ها هستند که از بن‌بست‌ها عبور میکنند. ترکیبِ قدرتِ شیر و تدبیرِ روباه، تنها راه نجات از تله‌های استراتژیکی است که ‌دشمنان آمریکایی و اسرائیلی و… برای ما تدارک دیده‌اند. علما و صاحب نظران بر این اصل مهم تأکید دارند ، هرگاه صدای فریادها ، بلندتر از صدای عقل شود، بدانید که دشمن در حال جشن گرفتن است، چون مسیر پیش‌بینی ما برایش ساده شده است.
‌بنابر‌این،‌قدرت،درسکوت محاسبه شده است،نه در غوغای بی‌حاصل و مخالفت های مخالف با تأمین منافع ملی و حفاظت از تمامیت ارضی کشور.

علی ایحال، بایستی با اتحاد و یکپارچگی تمام ایرانیان را هم تقویت کنیم و هم مسئولان با تصمیم سازی و تصمیم گیری منطقی و همه جانبه کاری کنند تا روند عبور از تندروی در امور مملکت توسط اقلیتی تمامیت خواه و خود محور بسوی تقویت میدان و دیپلماسی برای مبارزه با امپریالیسم آمریکا و حامیانش به استراتژی تمام عیار ایران تبدیل شود.