کمتر از یک قدم مانده به اپیدمی فقر گسترده و ویرانگر در جامعه

علی کریمی پاشاکی ــ روزنامه نگار____در سال جاری (۱۴۰۴) همانند سال‌های گذشته یک گزاره بطور مداوم توسط اکثریت مردم جامعه که در درون خط فقر زندگی می‌کنند ،تکرار می‌شود: «اعمال سیاست های غلط اقتصادی ، گرانی، تورم، فساد، بیکاری ، بیماری و فقرو….؛ سبب حذف بسیاری از اجزای زندگی معمولی مردم شده است ». مایه‌ی […]

علی کریمی پاشاکی ــ روزنامه نگار____در سال جاری (۱۴۰۴) همانند سال‌های گذشته یک گزاره بطور مداوم توسط اکثریت مردم جامعه که در درون خط فقر زندگی می‌کنند ،تکرار می‌شود:

«اعمال سیاست های غلط اقتصادی ، گرانی، تورم، فساد، بیکاری ، بیماری و فقرو….؛ سبب حذف بسیاری از اجزای زندگی معمولی مردم شده است ».

مایه‌ی شرمساری و درد و اندوه است که  فقر چشمگیری میان انبوهی از ایرانیان به صورت یک همه‌گیری آشکار و بحرانی خود را نشان داده و در سال جاری هم همانند سال‌های دور و نزدیک گذشته به نظر می رسد بیشتر خود را نمایان کرده است ، چون چیزی بالای ۶۰ میلیون نفر بر اساس آمارهای رسمی از کالای های مرتبط با طرح کالا برگ استفاده کرده‌اند و این موضوع نشان از گسترش فقر و نداری در میان اکثریت مردم است.
این موضوع یعنی گسترش فقر مطلق ، افزایش تورم، بیکاری، گرانی ها و…نشان  از  شکست بسیاری از سیاست ها برای متولیان  نظام حکمرانی در دهه های گذشته تا به امروز ،البته با شدت و ضعف در برخی دوره ها همراه بوده است.،
مثلاً در سالهای بعد از جنگ تحمیلی هشت ساله عراق علیه ایران دولت های هفتم و هشتم ( دولت اصلاحات) و زمان اجرایی شدن برجام در دولت تدبیر و امید به اعمال سیاست های منطقی و درست و ارتباط با اقتصاد جهانی و تنش زدایی ، با کاهش تورم و رونق نسبی و قابل توجه کالا ، خدمات و کسب و کارها مواجه بودیم.
اما در دوره‌های دیگر نه براساس ادعاها و جناح بازی های سیاسی بلکه براساس آمارهای رسمی کشور وضعیت مردم و کشور در دوره ی دوم دولت آقای احمدی نژاد و همچنین دوره ی دوم دولت آقای روحانی و دولت سیزدهم و هم اکنون که یک سال از دولت چهاردهم می‌گذرد با معضلات و مشکلات پیچیده ای عجین گردیده است که اگر برای برون رفت از این حجم از نابسامانی ها ، تدابیر و سیاست های منطقی در جهت پیوند اقتصاد ملی با اقتصاد جهانی هر چه سریعتر و منطقی تر صورت نگیرد ، دامنه و حجم مشکلات مردم و کشور در همه‌ی ابعاد عمیق تر و گسترده تر خواهند شد و اپیدمی فقر گسترده تقریباً تمام کشور را بغیر اقلیتی برخوردار از امکانات مختلف را در بر خواهد گرفت
و درد و اندوه برای مردمانی که سالهاست در وضعیت جنگی و بحران‌های اقتصادی و سیاسی و اجتماعی، زندگی کرده و می‌کنند و اکنون این نابسامانی و آشفتگی به اوج خود رسیده است .

باور کنیم ما در فاصله کمتر از یک قدمی اپیدمی فقر ویرانگر و گسترده هستیم!

 

کافی است خود یا یکی از اعضای خانواده مان، بیمار شده و به خدمات جدی و اساسی دارو و درمان نیاز داشته باشیم!

کافی است عضوی تازه متولد شود، یا کسی از خانواده خدای ناکرده از دنیا برود!

کافی است عضوی از خانواده بخواهد ازدواج کند حتی بدون هیچ مراسم و جشن و برنامه‌ای برای مشارکت شادی با بستگان و دوستان!

کافی است یکی از وسایل منزل مان خراب شود و دیگر قابل استفاده نباشد، مانند یخچال، لباسشویی، جاروبرقی، بخاری، کولر، تلویزیون و وسایل ارتباطی مثل گوشی موبایل یا کامپیوتر!

کافی است خودرو ما( اگر صاحب خودرو هستیم) خراب و نیاز به تعمیر داشته باشد!

کافی است قرار باشد بستگان یا دوستانی در حد چند نفر از شهری دیگر مهمان خانه ما شوند!

کافی است بخشی از خانه اشکال و ایرادی پیدا کند که نیاز به تعمیر داشته باشد مانند لوله کشی یا سیم کشی و…!

این شرایط بهیچ روی عادی نیست و شبیه وضعیت افرادی است که بصورت پناهنده یا مهاجر غیرقانونی به کشوری وارد شده‌اند واز زندگی عادی و معمولی شهروندی، محروم هستند!
حال همه‌ی این شرایط اسف‌بار را برای گروه‌های کم برخوردار و ضعیف جامعه تصور کنیم، اوضاع بسیار بغرنج‌تر و دهشتناک تر است…
خانواده‌هایی که اعضای معلول یا بیمارانی با شرایط خاص دارند،
کارگران،
بازنشستگان،
کشاورزان،
شاغلان غیررسمی مانند دستفروشان، خانواده‌هایی که سرپرست خانواده آنها زندانی است و …

علی ایحال ،آن‌چه آشکار و قطعی است، ضرورت مداخلات اورژانسی در پیشگیری از سرعت گسترش و شدت این اپیدمی ویران‌گر است.
سیاست‌های غلط و نادرست پیشین و حتی کنونی، قطعا از دایره این مداخلات بیرون است چون خود عامل ایجاد این بحران ‌ها و پلشتی ها بوده و هست.
بایستی باور کنیم اپیدمی ویران‌گر فقر، در یک قدمی ماست! و اگر باز هم به فرافکنی مشکلات و معضلات بپردازیم ، فرصت برای نوسازی ، تجدیدنظر و بازسازی راههای به اشتباه پیموده را نخواهیم داشت ،
بایستی شجاعت اعتراف به اشتباه و شهامت نوسازی و بازسازی سیاست های غلط در تمام حوزه‌ها را داشته باشیم و با مردم صادقانه رفتار نماییم، اگر چنین کنیم ، مردم بزرگوار ایران امتحان بزرگواری و بخشندگی و وطن پرستی را بار‌ها و بار‌ها بخوبی پس داده‌اند و با تحمل سختی‌های دوران گذار واقعی از حکمرانی مناسب حمایت خواهند کرد در غیر اینصورت ،نه از تاک نشانی خواهد ماند نه از تاک‌نشان!.