علی کریمی پاشاکی ــ روزنامه نگار
قبل از انعقاد کلام لازم میدانم یادآوری کنم که دونالد ترامپ ، رئیس جمهور تندرو و جنگ افروز آمریکا در سناریوی همراهی اروپا و برخی کشورهای توسعه یافته در اقصی نقاط جهان با شکست وحشتناک مواجه شده است و هیچکدام از همپیمانان آمریکا در ناتو و سایر نقاط جهان با ارسال ناوگان جنگی جهت اسکورت کشتی های تجاری و نفتکش ها موافقت نکردند و معتقدند که بایستی از طریق مذاکره و دیپلماسی مشکل بسته شدن تنگه هرمز را حل کرد نه با لشکرکشی نظامی.
درضمن ضرورت دارد تا آمریکا از شکست بریتانیا در جریان بسته شدن کانال سوئز در سال ۱۹۵۶ توسط پرزیدنت جمال عبدالناصر ، رئیس جمهور فقید مصر درس بگیرد.
ترامپ بدلیل اعمال و رفتارهای های جنگ طلبانه ،متکبرانه و تحقیرآمیز نسبت به اروپایی ها و سایر کشورهای دیگر با نه بزرگ جهان مواجه شد.
سران ممالک مختلف دنیا وقتی که در تماس با گوشی های هوشمند شان ، تماسی از ترامپ ، رئیس جمهور آمریکا دیدند ، گوشیهای شان را بدون پاسخ دوباره در جیب شان گذاشتند.
دولت فرانسه رسماً اعلام کرد که به هیچ عنوان در یک اقدام جنگ افروزانه در خاورمیانه و خلیج فارس شرکت نخواهد کرد .
دولت آلمان نیز از همراهی آمریکا در جنگ کنونی خلیجفارس خودداری کرد و آن را مشکل ناتو ندانست .
کشورهای اسپانیا و ایتالیا نیز از همراهی نظامی اسکورت کشتی های تجاری و نفتکش ها در تنگه هرمز را قبول نکردند.
کشور نروژ هم به دولت ترامپ جواب رد داد.
بریتانیا از روش همیشگی و سیاست ورزانه استفاده کرد و محترمانه به دونالد ترامپ اعلام کرد که نمی تواند و «در حال بررسی گزینهها با متحدان است»، که به زبان بریتانیایی یعنی نه.
کشور ژاپن متحد ایالات متحده آمریکا در شرق آسیا ،سکوت همراه با عدم رضایت کرد، در حالی که ۷۰ درصد از تأمین نفت خاورمیانه اش پشت یک میدان مین قرار دارد و بستگی به باز بودن تنگه هرمز دارد.
کشور استرالیا هم با آمریکا همراهی نکرد.
کشور کره جنوبی ،متحد دیگر آمریکا در شرق آسیا، شاهد درگیری واشنگتن ـ تهران با منبع تأمین انرژی خودش یعنی ایران و کشورهای خلیج فارس است و حاضر به گرفتن طرفی نشده است.
کشور کانادا هم بدنبال دیگر کشورهای به اصطلاح متحد آمریکا ، از همراهی آمریکا در اسکورت نظامی در تنگه هرمز رد کرد.
چین این را حق حاکمیت ایران دانست و تلفن دونالد ترامپ را قطع کرد!
دولت قطر نه تنها مخالفت کرد، بلکه تولید را کاملاً متوقف کرد و فورس ماژور اعلام نمود.
وزیر انرژیشان صریح گفت: «این موضوع یعنی لشکرکشی به خلیج فارس ،اقتصادهای جهان را فرو خواهد ریخت.»
اما ایران بر خاتمه جنگ به شرط خروج قوای نظامی بیگانگان از منطقه و عدم دخالت آنان در سیاست های کشور های منطقه خلیج فارس و حکمرانی به حق ایران بر تنگه هرمز ، عدم تکرار تجاوز به تمامیت ارضی ایران ، لغو بی قید و شرط تحریم ها و آزادی کشتیرانی تجاری و نفتکش ها و… تأکید دارد و از این سیاست اصولی ذرهای عقبنشینی نخواهد کرد.
مقاومت ایران در قبال تجاوزات آمریکا و رژیم آپارتاید اسرائیل ،قدرتمندترین ارتش جهان را وادار کرد که از کشورهای عضو ناتو و سایر متحدان درخواست کمک کند؛ بیش از ده کشور شنیدند و نتیجه یک عدد است که نیازی به تفسیر ندارد:
صفر!
این چهره عملی پایان قدرت آمریکا و پایان نگاه یکجانبه گرایی آمریکا در جهان است.
در واقع آمریکا در جنگ علیه ایران بهجای «تنها ابر قدرت» به « ابر قدرت تنها » در جهان تنزل کرده است و این آغاز راهی سخت در برابر جهانی است که در نظر دارد از یکجانبه گرایی آمریکا گذر کند و به چند جانبه گرایی پلورالیستی روی آورد تا با این روش بشود برای تأمین و تثبیت صلح ، همزیستی مسالمت آمیز و تنش زدایی راهکاری اساسی تدوین کرد.
واشنگتن دههها به جهان گفته بود که نظم تحت رهبری آمریکا ارزش دفاع دارد.
جهان، اما امروز از آمریکا فاصله گرفته است و روز به روز فاصله اش را با دکترین جنگ طلبانه و استعمارگرانه آمریکا بیشتر و بیشتر خواهد کرد.
تاریخ ثابت کرده که در گلوگاههای راهبردی مثل سوئز و هرمز، برتری نظامی لزوماً پیروزی نمیآورد
بریتانیا در سال ۱۹۵۶ با وجود اقدامات ضد اسرائیلی زنده یاد جمال عبدالناصر ، رئیس جمهور فقید مصر و شکست ارتش مصر و نابودی نیروی هوایی این کشور توسط رژیم اسرائیل و با همراهی بریتانیا، در نهایت بازی را به چند کشتی اوراق و غرقشده در دهانه کانال سوئز باخت.این اقدام جمال عبدالناصر باعث شد تا پوند سقوط کند و هیمنه امپراتوری بریتانیای کبیر فروپاشید و ترکتازی خود را در جهان از دست داد.
امروز نیز در تنگه هرمز، پهپادهای ارزانقیمت و انسداد مسیرهای تجاری و نفتکش ها توسط ایران، پاشنه آشیل آمریکا و قدرتهای بزرگ و اقتصاد جهانی شدهاست.
ضرورت دارد تا آمریکای تندروی ترامپ و رژیم آپارتاید اسرائیل و حتی برخی دول اروپایی و…از تاریخ درس بگیرند و راه اشتباه و در خطر گذشته را تکرار نکنند ، همچنین ایران نیز با مدیریت خردمندانه و با تکیه بر استراتژی بازدارندگی مؤثر و منطقی نبض بازگشایی تنگه هرمز را با باز تعریف رژیم حقوقی در مناسبات منطقه ای و بین المللی ، فصل جدیدی را در سیاست بینالملل و منطقه بگشاید تا شاید پایانی خوش بر تمام ناهنجاریهای بینالمللی ، منطقه ای در حوزه ی مهم و استراتژیک خلیجفارس و دریای عمان باشد.
