🔴 هوشیاری و مراقبت از کشور در آستانه ی تفاهم احتمالی و یا جنگ مجدد ؛
علی کریمی پاشاکی ــ روزنامه نگار
قبل از انعقاد کلام لازم میدانم یادآوری کنم که به شرایطی که کشور عزیزمان در آن قرار دارد به اصطلاح سیاسیون « آستانه ی تفاهم احتمالی و ادامه جنگ » گفته میشود.
در این شرایط بایستی بازدارندگی همه جانبه ، تاب آوری، ایستادگی ، دیپلماسی خردمندانه ، پرهیز از خوش بینی عوامانه و بدبینی تندروانه ، آمادگی نظامی و افکار عمومی را همراه با وفاق و همبستگی ملی واقعی و همگرایی حداکثری بین تمام مسئولان و ایرانیان بعنوان راهبرد اساسی مورد توجه باشد.
وجود تفرقه و تشتت در قالب کارشکنی برای مسئولان ذیربط در حوزه ی مقاومت ، ایستادگی و میدان و همچنین مذاکرات ، خطرناک ترین ابزار برای ضربه زدن به تمامیت ارضی و منافع ملی ایران و در واقع بازی در زمین امریکای امپریالیست و رژیم آپارتاید اسرائیل است.
بایستی به ارکان حکمرانی در ایران در این شرایط سخت اعتقاد باور داشته باشیم تا بتوانیم از پیچ بسیار خطرناک تاریخی به سلامت و با حداقل هزینه ها عبور نماییم.
و اما آستانه ی تفاهم احتمالی و جنگ با درگیریهای مجدد یا آستانه ی تردید
صحنه فعلی دیپلماسی بین ایران و امریکای زیاده خواه ترامپ ،را باید در چارچوب نه صلح، نه جنگ اما در آستانه ی تفاهم احتمالی و جنگ و درگیریهای مجدد و حتی جنگ سایهای ارزیابی کرد.
آنچه در ظاهر به صورت تفاهمنامه صلح یا پیشرفت مذاکرات بازنمایی میشود، بیش از آنکه بیانگر اراده توافق نهایی امریکای ترامپ تندرو و خودشیفته باشد، به نظر می رسد ،واجد کارکرد مدیریت ادراکی، خرید زمان و عملیات روانی ترامپ است.
در چنین شرایطی، دشمن همزمان اهداف زیر را دنبال میکند که عبارتند از:
ــ کاهش فشار سیاسی داخلی و خارجی خود
ــ اعمال اختلال و اغتشاش در محاسبات طرف ایرانی
ــ ایجاد شکاف در بین میادین دیپلماسی، نظامی و افکار عمومی ایران
ــ نگهداشتن نظام حکمرانی ایران در وضعیت فرسایشی بی تصمیمی
هشدار های لازم و ضروری
با توجه به موارد پیشگفته باید به نشانههای زیر، بهعنوان علائم تشدید بحران در آستانه ی ادامه ی جنگ یا تفاهم احتمالی توجه بیشتری شود که عبارتند از:
ــ افزایش همزمان ادبیات صلح طلبانه و تهدیدآمیز از سوی دشمن آمریکایی و اسرائیلی
ــ فعال شدن بازیگران ثالث در قالب میانجیگری یا فشار
ــ تشدید عملیات رسانهای درباره تفاهم احتمالی قریبالوقوع
ــ نشانههای آمادهسازی میدانی در حوزه های دریایی، سایبری یا اطلاعاتی
ــ فشار برای پذیرش متنهای کلی، مبهم و فاقد ضمانت اجرا و…
ملاحظات ضروری استراتژیک
با توجه به شاخصهای فوق الاشاره و از منظر حکمرانی بازدارندگی، لازم است محورهای زیر، مدنظر رهبری ، رئیس جمهور ، تیم مذاکره کننده ، نیروهای مسلح ، اعضای شورای عالی امنیت ملی کشور ، رؤسای قوای مقننه و قضائیه و سایر دستاندرکاران کشوری قرار گیرد که عبارتند از:
ــ نباید تفاهم سیاسی را با توافق امنیتی و حقوقی اشتباه گرفت چون بر اساس حقوق بینالملل تفاهمنامه، توافقنامه نیست!
ــ هرگونه تفاهم بدون ضمانت اجرا، صرفاً یک مکث موقت مخرب در منازعه است.
ــ نباید از فریب راهبردی آمریکا غفلت کرد.
ــ برخی از پیامهای آشتیجویانه، صرفاً پوشش فاز جدید فشار و غافلگیری است.
ــ از غوغا سالاریهای رسانه ای له و علیه فرایند تنظیم تفاهمنامه ویا شروع جنگ پرهیز شود.
ــ راهبرد مطلوب ایران، بازدارندگی فعال، تاب آوری همراه با دیپلماسی فعال و خردمندانه باشد.
توصیههای عملیاتی
در چنین شرایطی، مواجهه هوشیارانه ابعاد مختلفی دارد که نظام حکمرانی کشور میبایست با چشمان باز و با آمادگی کامل نظامی و با افکار عمومی ، کلیه تحرکات دریایی و هوایی و مرزی، صحنه سازیهای دوگانه و صحنه زنیهای مبهم یعنی عملیات خاکستری دشمنان را تحت نظر و پایش علمی و عملیاتی مستمر داشته باشند و موارد مهم و اساسی زیر را در سطح بالایی حفظ نمایند:
ــ ارتقای سطح آمادگی در زیرساختهای حیاتی
ــ افزایش هماهنگی و همگرایی بین نهادهای سیاسی، امنیتی، نظامی و اقتصادی
ــ تاکید بر مراحل اجرایی قابل سنجش در پیش شروط ایران و متقارن در تحقق سایر شروط
ــ تقویت تاب آوری افکار عمومی در برابر عملیات شناختی
ــ همگرایی ، وفاق و همراستایی تمام ایرانیان و ارکان حکمرانی لشکری و کشوری در حمایت از منافع ملی و تمامیت ارضی کشور
علی ایحال ، شرایط در حال حاضر حداقل تا پایان برگزاری جام جهانی فوتبال در آمریکا ، کانادا و مکزیک، با توجه به تنگنای این ایام و سایر فشارها بر آمریکا، سناریوی محتمل می تواند نه یک صلح پایدار و نه یک جنگ کلاسیک فوری باشد ،بلکه تداوم منازعه در قالب فشار ترکیبی، فرسایش تدریجی و آزمون اراده طرفین است.
بنابراین، سیاست بهینه برای ایران، بازدارندگی چند لایه، دیپلماسی مطالبه گرانه و آمادگی حداکثری برای سناریوهای بدبینانه در آستانه ی ادامه جنگ است. لذا هرگونه خوشبینی عوامانه و زودهنگام و بدبینی تندروانه نسبت به تفاهمهای نمادین، میتواند هزینههای امنیتی و سیاسی سنگینی را برای ایران ایجاد کند، پس ضرورت دارد تا با تقویت وحدت و انسجام ملی در تمام سطوح اعم مردم و مسئولان کشور ، نسبت به تمام رخدادها و مباحث در ارتباط با تفاهم احتمالی و یا ادامه ی جنگ ، واقع بین باشیم.
