ایران و ایرانیان اثبات کردند که با تاب آوری ، ایستادگی ، استفاده از موقعیت سوقالجیشی و تدبیر و عقلانیت میشود دشمنان را مدیریت کرد
علی کریمی پاشاکی ــ روزنامه نگار قبل از انعقاد کلام لازم میدانم یادآوری کنم که بالاخره محافل بینالمللی برای یکبار هم که شده برای ترک مخاصمه ، آتش بس و صلح پایدار در منطقه و ترمیم رابطه قطع شده و طولانی مدت بین ایران و آمریکا ، شروط منطقی و جامع ایران را برای آتش بس و احتمالاً صلح پایدار مبنا قرار دادند.
این موضوع مهم نشانه خوبی است که محافل بینالمللی بصورت عینی و واقعی به اهمیت سوقالجیشی ایران در خاورمیانه ، حوزه ی خلیج فارس و غرب آسیا پی بردند.
امید است که آمریکایی ها با لحاظ عقلانیت محور های اساسی و یا حداکثر شروط ایران را بپذیرند و برای اولین بار بعد از ۴۷ سال ، همزیستی مسالمتآمیز و تنش زدایی هم در منطقه خلیج فارس و در رابطه ایران و آمریکا خود را نشان دهد.
باور قلبی دارم این روند احتمالی ایجاد تفاهم ، ترک مخاصمه ، آتش بس و نهایتاً صلح پایدار فقط با تاب آوری ، ایستادگی ، تدبیر و عقلانیت تمام ایرانیان بدون کوچکترین فرق و تبعیضی برای حراست و حفاظت از تمامیت ارضی کشور ایران حاصل شده است و ضرورت دارد تا حاکمیت با قدردانی و قدرشناسی از تمام ایرانیان ، این اتحاد ، همبستگی ملی واقعی برای دفاع از مام میهن را بسیار مغتنم بداند و با حکمرانی مناسب ، پاسخ تلاش ایرانیان را بدهد.
و اما ماجرای آتش بس و میانجیگری پاکستان و…
تدبیر کشور دوست و همسایه پاکستان در میانجیگری در جنگ تحمیلی آمریکا و رژیم اسرائیل علیه ایران ، بین ایران و آمریکا در آستانه ورود این جنگ به فاز بسیار خطرناک ، تاکنون منطقی و براساس واقعیت های موجود میباشد.
اینکه در ابتدای امر آتش بس با پذیرش شروط ۱۰ گانه ایران مبنا قرار گرفته است ، می توان ادعا کرد که تقریباً نصف راه ایجاد تفاهم و احیانأ صلح پایدار پیموده شده است.
این اقدام دولت پاکستان ، نشان داد که تاب آوری ، ایستادگی و دفاع از تمامیت ارضی ایران و همچنین تدبیر و عقلانیت برای ایرانیان از اهمیت ویژهای برخوردار است.
بایستی قبول کنیم که تا تا اینجای کار شروع خوبی را میتوان مشاهده کرد.
شروط ده بندی ایران خیلی خوب و مهم است و میتواند
اهداف جنگ تحمیلی بر ایران را تامین کنند .
اینبار ایران روی کاغذ دستور کار را معلوم کرده است. هر چند باید منتظر بازی ترامپ و طرف آمریکایی بود.
این موضوع خیلی اهمیت دارد که کنترل تنگه هرمز در دوره آتشبس به عنوان ابزار قدرت در اختیار ایران ماندهاست.
همه شروط ایران مهم هستند. اما آنچه که در این جنگ خیلی مهم تر است بایستی طوری در مذاکرات عمل کنیم که امتیازات دادنی و گرفتنی ، تمامیت ارضی و منافع ملی ایران را تضمین نماید و دخالت بیگانگان را در منطقه خلیج فارس را یا به شدت کاهش دهد و در بهترین حالت از بین ببرد.
بایستی بدانیم که همه اینها مرهون تاب آوری و ایستادگی ایرانیان و تلاش خستگیناپذیر تمام نیروهای نظامی ، امنیتی ، انتظامی و تداوم این روند است.
بدون کوچکترین پروپاگاندا باید متذکر شوم ، انصافاً دنیا فهمید که ایران و ایرانیان قدرت قابل ملاحظه و اعتنا در قدرت منطقهای و بینالمللی هستند و نمی شود آنان را نادیده گرفت.
مردم ایران خود را برای چندمین بار هم برای حاکمان داخلی و هم برای برخی محافل تندرو و خودشیفته و بدخواه خارجی بخوبی اثبات کردند ، هنوز اورانیوم غنی شده و قوای نظامی در تحرک و چابک خود را دارند و تازه تنگه هرمز به ابزارهای قدرت ایران اضافه شده است.
بایستی از تمام ظرفیت های موجود به بهترین و عقلانی ترین شکل برای حفظ تمامیت ارضی کشور و تامین منافع ملی استفاده کرد
بایستی قبول کنیم که تا به امروز ما در جنگ چند مرحله ای بوده و هستیم.
مرحله نخست آن جنگ ۱۲ روزه بود که به نتیجه مطلوب دست نیافت.
پروژه پس از آن، فعال سازی مکانیسم ماشه و بعدتر پروژه و جریانات دیماه سال ۱۴۰۴ بوجود آمد که ظاهراً علت ظاهری جنگ تحمیلی و غیر قانونی آمریکا و رژیم اسرائیل علیه ایران باشد. این جنگ مرحله دیگری خواهد داشت. زمان و نوع آن بستگی به وضعیت بازدارندگی دو طرف در جنگ فعلی دارد.
البته اعلام آتش بس و مبنا قرار گرفتن شروط ۱۰ مادهای ایران ، انصافاً پیروزی و حرکت مهمی است ، اما این وضعیت نمیتواند به معنای پایان جنگ بدون در نظر گرفتن تحقق عینی شروط باشد.
صاحب نظران معتقدند ،بدون شک هدف اول و اصلی دشمن محقق نشد. هدف اصلی تغییر نظام سیاسی بود. تحلیل آمریکا و اصرار رژیم اسرائیل این بود که با اقدامات ایضایی و ترور رهبر انقلاب و مدیران و فرماندهان نظامی، نظام فرو می پاشد و دستاورد بزرگ و آرزوی ۴۷ ساله به واقعیت می پیوندند.
قطعاً کشور در این تجاوزات آمریکا و رژیم آپارتاید اسرائیل ضربات سنگینی را متحمل شده است ،اما نتیجه نهایی آن به سقوط نظام ختم نشد.
این بدون شک یک پیروزی مقتدارانه، حماسی و مظلومانه است. بدخواهان تجزیه طلب ایران با تمام توان نظامی غرب هم به نتیجه نرسیدند.
همچنین با توجه به واقعیت های میدانی در سطح بینالمللی به نظر نمیرسد که هر ده بند از شروط ایران پذیرفته شود. در روند مذاکرات و دیپلماسی باید حداکثر خواسته بیان و پیش از توافق چارچوب مشخص شود. بایستی تمام تلاش برای رسیدن به توافق بلند مدت و با ضمانت بین المللی و مؤثر باشد.
اما مساله این است که تضمین و ضمانت نامه چیست؟ تجربه نشان داده است که آمریکا ضمانت نمیدهد. مگر اینکه ابزارهای استراتژیک ما یعنی مدیریت تنگه هرمز و تهدید مؤثر در سایر زمینه پذیرفته و یا حفظ شود. از طرف دیگر شاید چارچوبی از طرف سایر کشورها نظیر چین برای ضمانت وجود داشته باشد که با وجود بد عهدی آمریکا به این گزینه نیز به تردید باید نگریست، ولی بایستی در مذاکرات هم امتیاز داد و هم امتیاز گرفت ، مهم باید ، حفظ تمامیت ارضی ، تامین منافع ملی ، صلح پایدار و واقعی و تنش زدایی باشد.
برخی آگاهان می گویند به نظر می رسد ،بزرگترین بازندگان و قربانیان این جنگ در صورت پذیرش بند مربوط به ترک و خروج آمریکا از منطقه، کشورهای عربی منطقه هستند. پس از خروج آمریکا از منطقه ،نظم جدیدی را بین کشورهای منطقه حاکم خواهد شد.
علی ایحال ،تمام این پیروزیها و اقدامات ثمره انسجام، تاب آوری ، ایستادگی مردم و مدیریت کشور توسط مدیران اجرایی و سایر قوا و تلاش خستگیناپذیر نیروهای نظامی ، امنیتی و انتظامی است. ضرورت دارد تا روند همبستگی ملی واقعی ایرانیان به شکل کیفی تر و با اعمال حاکمیت مناسب و تجدید نظر در برخی سیاست ها و روش های حکمرانی تقلیل گرایانه، از اتحاد و همگرایی ایرانیان برای حفاظت از مام میهن قدردانی و حمایت کرد.
پاینده باد ایران و ایرانیان سرافراز
