ترامپ تازه به قرون وسطی برگشته و سودای پادشاهی و دیکتاتوری و توتالیتری دارد

علی کریمی پاشاکی ــ روزنامه نگار

قبل از انعقاد کلام به سمع و نظر دوستان می رسانم که همانند دور اول انتخاب دونالد ترامپ بعنوان رئیس جمهور در سال ۲۰۱۶ و همچنین دور بعدی یعنی در سال ۲۰۲۴، مردم آمریکا اشتباهی که در اثر کم تحرکی و بی تفاوتی جو بایدن و پی گیری نکردن طرح ها و اقدامات خوب باراک اوباما در حوزه رفاهی، بیمه و بهداشت و همچنین عدم تلاش برای پایین نگهداشتن قیمت حامل های انرژی در آمریکا و صد البته شعار های فریبنده و غیر واقعی تندرو های آمریکایی همانند تمام تندروهای دیگر نقاط دنیا، کاملا هریس ، نامزد حزب دمکرات رقابت را به راحتی به ترامپ خودشیفته و متوهم با اختلاف زیاد باخت.
مردم آمریکا انتخاب بسیار بدی کردند و چون در انتخاب رئیس جمهور شان احساسی و منطقی عمل کردند بایستی عوارض منفی این انتخاب را نیز تحمل نمایند.
با کمال تأسف در اثر این اشتباه فاحش مردم آمریکا در انتخاب ترامپ تندرو و خودشیفته، دنیا نیز از اثرات و عوارض منفی آن در امان نمانده و نخواهد ماند.

همچنین با توجه به واقعیت های موجود در جهان کنونی ، رفتارهای دونالد ترامپ در حوزه ی حکمرانی نه تنها پیشرفته و مدرن همانند جامعه ی آمریکا نیست ، بلکه این نوع حکمرانی تداعی کننده حاکمیت اندیویدآلیستی و حکمرانی فرد گرایانه‌ و منسوخ شده در قرون وسطی می باشد. این استدلال را بسیاری از تحلیلگران و صاحب نظران معتبر آمریکایی و سایر نقاط دنیا تاکنون تأیید کرده‌اند.

اگر هنوز از هرج و مرجی که دونالد ترامپ در داخل و خارج از ایالات متحده ایجاد کرده شگفت‌زده هستید، احتمالاً در سال‌های گذشته به اندازه‌ی کافی به رفتارها و سیاست‌های پارادوکسیکال او توجه نکرده‌اید.
دونالد ترامپ، دنیایی را ترجیح می‌دهد که در آن مردان قدرتمند ، ثروتمند، مستبد ،خودشیفته و از خود راضی مانند خودش، بتوانند بدون محدودیت‌های قوانین , ضوابط و استانداردهای بین‌المللی یا هنجارهای اجتماعی، هر کاری که می‌خواهند انجام دهند.
از نظر او، قوانین، شرافت، و منافع عمومی چیزهایی هستند که فقط برای “بازندگان” اهمیت دارند.

ترامپ ، محور تمام متوهمان توتالیتر، مستبد و دیکتاتور عالم !!

ترامپ به آن دسته از رهبرانی مثل ولادیمیر پوتین، شی جین‌پینگ، و کیم جونگ‌اون و دیگر رهبران خودمحور و توتالیتر احترام می‌گذارد، چون آن‌ها قدرت مطلق دارند و بدون محدودیت‌های دموکراتیک حکومت می‌کنند.
او ولادیمیر پوتین را به عنوان یک “رهبر قوی” تحسین می‌کند و از روابط نزدیک خود با رهبران خودکامه‌ای مانند کیم جونگ‌ اون کره شمالی یا محمد بن سلمان، ولیعهد عربستان سعودی، پادشاه اردن و…صحبت می‌کند.
حتی رهبران دموکراتیکی که او ترجیح می‌دهد، مثل ویکتور اوربان، نخست وزیر سابق مجارستان که در انتخابات چندی پیش به علت حمایت از آمریکا و اتخاذ مواضع ضد اروپایی شکست سختی را متحمل شد ،یا نارندرا مودی ، نخست وزیر محافظه کار و خودرآی در هند، که تمایلات غیردموکراتیک قوی دارند.
بسیاری از این رهبران از قدرت خود برای ثروتمند کردن خود یا حامیانشان استفاده می‌کنند، که نشان‌ دهنده‌ی فساد گسترده در سیستم‌های دیکتاتوری خودمحوری این دسته از سیاستمداران است.
این نگرش توضیح می‌دهد چرا ترامپ با افرادی مثل ایلان ماسک، سوپر میلیاردر آمریکایی که قوانین را مانعی برای کسب ثروت بیشتر می‌دانند، رابطه‌ی خوبی دارد.

تقابل با دموکراسی‌ها

در مقابل، دونالد ترامپ از رهبرانی که به دموکراسی و نهادهای دموکراتیک پایبند هستند، مثل آنگلا مرکل ،صدراعظم سابق آلمان و صدراعظم کنونی آلمان یا رئیس جمهور فرانسه و نخست وزیر کانادا ، نخست وزیر ایتالیا و نخست وزیر اسپانیا و… دوری می کند و یا روابط گرمی با آنان ندارد.
او حتی تلاش کرده است تا محدودیت‌های قدرت اجرایی در ایالات متحده را از بین ببرد و خود را مانند یک پادشاه و دیکتاتور ببیند.
دیدگاه دونالد ترامپ از نظم جهانی این است که دیکتاتورها، توتالیتر ها و مردان قدرتمند گرد هم آیند و دنیا را بین خود تقسیم کنند.
برخی تحلیلگران این رویکرد را “ایمن کردن جهان برای استعمار ،دیکتاتوری ، استبداد و زورگویی” نامیده‌اند که هم اکنون در تجاوز به خاک ونزوئلا و ربودن رئیس جمهور قانونی آن کشور و جنگ تحمیلی و محاصره دریایی بنادر ایران در تنگه هرمز و خلیج فارس نمونه‌های بارزی از این رفتار امپریالیستی جنایتکارانه، متوهم و تندروانه را مشاهده می کنیم.

کنسرت کینگ‌پین‌ها:
یک نظم جدید؟

این  همایندی و همانندی را می‌توان  “کنسرت کینگ‌ پین‌ها” (اشاره به شخصیتی خیالی در داستان‌های فانتزی یا حماسی که نماد قدرت، فساد و چالش‌های اخلاقی است) نامید که
نسخه‌ی مدرنی از کنسرت اروپا یک دوره ناپلئونی است. سیستمی که پس از شکست ناپلئون بناپارت و پایان جنگ‌های ناپلئونی در سال ۱۸۱۵ شکل گرفت تا از گسترش امواج انقلابی گری و حمله مجدد به نظام های سلطنتی اروپایی جلوگیری نماید.
اما آیا این استراتژی جواب می‌دهد؟
شاید در کوتاه‌مدت ، ساده به نظر برسد که با دیکتاتورها توافق کنید و کار را تمام کنید، اما در بلندمدت این روش ناکارآمد و خطرناک است.
صاحب نظران علوم اجتماعی معتقدند،دولت‌های دموکراتیک به دلیل پایبندی به قوانین و نهادها، قابل اعتمادتر و پایدارتر هستند.
تاریخ نشان داده است که رهبران خودکامه و توتالیتر، مثل ژوزف استالین یا آدولف هیتلر، بنیتو موسولینی ، پول پت , پینوشه ، قذافی ، صدام ، اسد،ترامپ و…اغلب اشتباهات بزرگی مرتکب می‌شوند که منجر به فاجعه‌های بزرگ می‌شود.
در حالی که دموکراسی‌ها و یا نظام های دمکراتیک و قانونمدار با جریان آزاد اطلاعات و امکان جایگزینی رهبران ناکارآمد، اشتباهات را سریع‌تر اصلاح می‌کنند.

آینده‌ای پرابهام

دونالد ترامپ با نزدیکی به دیکتاتورهاو مستبدین و تضعیف متحدان دموکراتیک ایالات متحده، نه تنها موقعیت جهانی آمریکا را تضعیف کرده‌است و می‌کند، بلکه ارزش‌های دموکراتیک و حقوق بشر را نیز زیر سؤال برده و می‌برد.
این رویکرد ممکن است در کوتاه‌مدت به نفع او و هم‌پیمانانش باشد، اما در بلندمدت به ضرر ایالات متحده و جهان خواهد بود.

علاوه بر این، تلاش برای اداره‌ی جهان بر اساس مذاکرات شخصی با رهبران قدرتمند، بدون توجه به قوانین و نهادهای بین‌المللی، ذاتاً ناکارآمد است. اقدامات خود محورانه ترامپ بدون توجه به قوانین و نهادها، تعاملات بین‌المللی به سرعت به هرج و مرج تبدیل می‌شود.

درس‌های تاریخ

این قلم معتقد است،در نهایت، باور به اینکه جهان تحت حکومت خودکامه‌ها، خودشیفته ها، دیکتاتور ها و مستبدین و امپریالیست ها بهتر خواهد شد، نادیده گرفتن یکی از مهم‌ترین درس‌های تاریخ است.
دموکراسی‌ها، با همه‌ی نقص‌هایشان، ثابت کرده‌اند که بهترین سیستم برای تضمین آزادی، رشد اقتصادی، و رفاه عمومی هستند. ترامپ و هم‌ فکرانش ممکن است فکر کنند که دموکراسی متعلق به قرن گذشته است، اما واقعیت این است که دموکراسی‌ها همچنان بهترین مسیر برای دستیابی به توسعه همه جانبه و آینده‌ای پایدار و عادلانه هستند.

(شایان گفتن است، نویسنده این یادداشت هم در سال ۲۰۱۶ در نشریه گیلان بهتر نوشت که مردم آمریکا اشتباه بزرگی مرتکب شدند که در سال ۲۰۲۰ مردم آمریکا اشتباه خود را تصحیح کردند.
همچنین نویسنده درسال ۲۰۲۴ در یادداشتی در پایگاه خبری ـ تحلیلی گیلان بهتر نوین نوشت که باز هم مردم آمریکا در اثر کم تحرکی جو بایدن و اشتباهات او و شعارهای فریبنده تندروها و ترامپ، اشتباه گذشته خود را تکرار کردند و این اشتباه را فعلا در انتخابات میان‌دوره‌ای مجلس نمایندگان و سنا تصحیح کردند و در در انتخابات ریاست جمهوری آینده در سال ۲۰۲۸ تکرار نخواهند کرد.)