آیا روند جدید آغازی بر پایان مخاصمه دیرین آمریکا و ایران خواهد بود ؟
علی کریمی پاشاکی ــ روزنامه نگار
قبل از انعقاد کلام لازم میدانم یادآوری کنم که به نظر میرسد تحولات روزهای اخیر آنقدر جدی و تعیین کننده دنبال شده است که به نظر می رسد فرآیند آتش بس ایران و آمریکا ،در ابتدا به تنظیم تفاهمنامه و ادامه مذاکرات تا رسیدن به توافق نهایی منجر خواهد شد.
اگر تفاهم اولیه که با تلاش پاکستان و قطر در حال نهایی شدن است ، حاصل شود ،
در این ارتباط ایران با توجه به مفاد تفاهم اولیه، تنگه هرمز را بر روی تمام کشتی های تجاری باز خواهد کرد و عملیات مین زدایی را نیز انجام خواهد داد.
در مقابل آمریکا نیز ، اولاً محاصره دریایی بنادر ایران و بخشی از تحریم های فروش نفت را لغو میکند و همچنین بخشی از دارایی های مسدود شده ایران نیز در این مرحله آزاد خواهد شد.
در ضمن در طول ۶۰ روز مذاکرات در ارتباط با مباحث مختلف با میانجیگری پاکستان تا توافق کامل دنبال خواهد شد.
این اقدام ایران و آمریکا می تواند گام مثبتی برای ادامه مذاکرات و حل و فصل مسائل و موانع موجود بین ایران و آمریکا باشد.
همچنین ایران به دنیا و بویژه آمریکا بعنوان طرف اصل جنگ فهماند که ایران هم به تفاهمات و قراداد های بین المللی پایبند است و هم در صورت عدم توجه به تفاهمات ، ایران بطور جدی عمل خواهد کرد.
پس از اجرای اولین مرحله تفاهم موقت ،اجرای کامل آتش بس و ادامه ی مذاکرات، کشور پاکستان بعنوان میانجی با هماهنگی ایران و آمریکا می تواند هم دور بعدی مذاکرات را برنامه ریزی کند و به احتمال زیاد تا بدینوسیله مراحل پایان قطعی و با ضمانت جنگ و ترک مخاصمه بین ایران و آمریکا نهایی شود.
البته از این مرحله به بعد در صورت پذیرش طرفین، تفاهمنامه ای موقت تنظیم خواهد شد تا در یک فرآیند زمانی دو ماهه، ایران و آمریکا به تفاهم کامل برسند.
قطعاً این روندی طولانی و فرسایشی خواهد بود و ایران بایستی بتواند هم آمادگی نظامی و دفاعی خود را حفظ و تقویت کند که در صورت بد عهدی آمریکای ترامپ ، آماده جنگ باشد و هم در کوران مذاکرات هم از تمام ظرفیت های نیروی انسانی موجود و داخلی استفاده کند تا در مراحل مختلف مذاکرات همه جانبه تر عمل نماید و هم طوری رفتار نماید تا از امتیازاتی به موازنه سازی قدرت مانند بحث اورانیوم غنی سازی شده، تاسیسات صلح آمیز هستهای و همچنین وجود تنگه مهم و استراتژیک هرمز و یا امکانات و امتیازات متحدان یمنی و سایر متحدان منطقهای با حوصله و بخوبی استفاده کند تا امتیازات لازم را بگیرد.
قطعاً مذاکره و گفتوگو برای رسیدن به پایان قطعی و با ضمانت جنگ در واقع معامله و بده بستان می باشد که یک به پس و دوگام به جلو و یا بلعکس را نیز به همراه دارد ، مهم آن است که فرآیند مذاکرات و خروجی آن
بردـ برد باشد ،اگر چنین خروجی داشته باشد ، پایان واقعی جنگ کنونی و صلحی پایدار در منطقه حاکم خواهد شد و شاید بعد از احراز حسن نیت طرفین در نهایت به ترک مخاصمه دائمی بین ایران و آمریکا منجر شود.
اما با توجه به واقعیت های موجود اگر روند مذاکرات در جهتی باشد که طرف آمریکایی تلاش کند آن را به سمت بردـ باخت هدایت نماید ،اولا که این روند به نتیجه مطلوب نخواهد رسید و ادامه جنگ و درگیری را به همراه خواهد داشت.
دوماً شرایط میدانی موجود به هیچ عنوان در فضای مذاکرات و یا خاتمه جنگ با روند برد ـ باخت را آدرس نمی دهد،همگان بخوبی در بیش از یک ماهو اندی از این جنگ مشاهده کردند که هیچکدام از طرفین جنگ یعنی ایران و آمریکا بازنده و برنده کامل این درگیریها نخواهند بود، پس انتخاب دیپلماسی و مذاکره و تلاشهای مسئولانه کشور دوست پاکستان برای پایان این جنگ بایستی در قالب برد ـ برد مورد توجه آمریکا و ایران باشد.
اگر چنین رفتار بشود و حقوق مسلم ایران در این جنگ تحمیلی بنا به شرایط اعلام شده بصورت منطقی رعایت شود و همچنین آن بخش از شرایط منطقی آمریکا نیز رعایت شود ، رسیدن به پایان قطعی و با ضمانت جنگ دور از دسترس نیست.
بایستی منتظر ماند و به مذاکرات و میانجیگری و همچنین تلاش های بین المللی برای پایان قطعی این جنگ تحمیلی و غیر قانونی آمریکا و رژیم اسرائیل علیه ایران چشم داشت.
صاحب نظران و آگاهان می گویند آیا این روند میتواند آغازی بر پایان قطعی جنگ غیر قانونی و تحمیلی آمریکا علیه ایران باشد یا خیر ؟
