این مناظره‌های بیهوده را تمام کنید تا مشارکت کمتر نشود!

هرچه بیشتر می‌گذرد ناکارآمدی مناظرات تلویزیونی دوره چهاردهم بیشتر دیده می‌شود. گویی میزگردی را شاهدیم که شش نامزد قرار است حرف‌های کلی و کلیشه‌ای بزنند. این وسط کاندیداهای پوششی هم از فرصت استفاده می‌کنند و تنها به سمت تخریب پیش رفته‌اند که سهمی از کاندیداهای اصلی به دست آورند.

ما جلیلی و قالیباف را داریم که اهل چالش و مناظره درراین دوره نیستند. جلیلی که در حال خواندن انشاء است و جملاتش برای عامه مردم نامفهوم! قالیباف هم تراز خود را بالاتر از این می‌بیند که با بقیه چالش داشته باشد. برخلاف دوره‌های قبل!

دو کاندیدای پوششی هم هستند که بیشتر برای جنگ با دولت دوازدهم آمدند و نه ریاست جمهوری! با همه وعده‌های مضحک اهدای طلا و گوشت رایگان و درمان زنان رایگان و یارانه و زمین و … هیچ درصدی به آرای آن‌ها افزوده نشده و مشخص است مردم متوجه می‌شوند که این افراد و وعده‌هایشان جدی نیستند.

از آن طرف یکی مثل پورمحمدی است که ابتدا اوج می‌گیرد و ناگهان فرود می‌آید. او هرچه در نقش فردی با سوابق امنیتی صحبت می‌کند اقتدارش بیشتر دیده می‌شود تا نامزد ریاست جمهوری!

این وسط آقای پزشکیان هم است که در واقع همه علیه او هستند و او علیه کسی نیست. پزشکیان اهل دعواهای شخصی نیست و مشخص است مشاوره‌ها به او نتیجه چندانی ندارد و نمی‌خواهد وارد بحث‌های حاشیه‌ای شود.

با همه این‌ها سوال این است که ادامه این مناظرات چه نفعی دارد؟ به نظر می‌رسد ادامه آن بر میزان مشارکت انتخابات تاثیر کاهشی دارد. مناظره مثل سال ۸۸ تاثیر زیادی بر مشارکت داشت و البته روند اختلافات را تشدید کرد. سال ۹۲ و ۹۶ هم هرچند کمتر ولی بازهم تاثیرگذار بود. این دوره به خاطر خصوصیات نامزدها و نحوه چیدمان صداوسیما روند مناظرات  متفاوت است و مشخص است ادامه آن به ضرر مشارکت است.

نامزدها اگر وارد محیط‌های عمومی مثل بازار و دانشگاه شوند و یا سفر استانی بروند خیلی بیشتر می‌توانند در جذب آرا موفق شوند تا این به اصطلاح مناظرات بیهوده و طولانی! باید هرچه سریعتر درخواست پایان مناظرات داده شود. مخصوصا توسط کسانی که به آرای مردد بیشتر نیاز دارند.