بابک کاظمی (کنشگر فرهنگی ،اجتماعی)

دستگاه تعلیم و تربیت نباید سازمان رأی نمایندگان باشد

دستگاه تعلیم و تربیت در هر کشوری رسالت خطیر اموزشی و پرورشی نسل اینده ومدیران فردا برعهده دارد واگر این رسالت خطیر بدرستی انجام شود و نتیجه ای بهتر محقق شود می توان به اینده این کشور و توسعه پایداراین نظام امیدوار بود ولی اگر دستگاه تعلیم و تربیت به هر دلیلی از مسیر اصلی […]

دستگاه تعلیم و تربیت در هر کشوری رسالت خطیر اموزشی و پرورشی نسل اینده ومدیران فردا برعهده دارد واگر این رسالت خطیر بدرستی انجام شود و نتیجه ای بهتر محقق شود می توان به اینده این کشور و توسعه پایداراین نظام امیدوار بود ولی اگر دستگاه تعلیم و تربیت به هر دلیلی از مسیر اصلی رسالت خود خارج شود انموقعراست که باید فاتحه توسعه در ان کشور و نظام را باید خواند
نظام آموزش و پرورش هر جامعه‌ای سنگ‌بنای توسعه انسانی و پایدار آن است. این نهاد، وظیفه‌ای خطیر و اساسی بر دوش دارد: تربیت نسل‌هایی آگاه، اخلاق‌مدار، و توانمند که بتوانند آینده‌ای بهتر برای خود و کشورشان رقم بزنند. با این حال، در بسیاری از موارد، دستگاه تعلیم و تربیت از مسیر اصلی خود منحرف می‌شود و به ابزاری در خدمت اهداف سیاسی یا جناحی تبدیل می‌گردد؛ پدیده‌ای که نه‌تنها ماهیت تربیتی این نهاد را زیر سؤال می‌برد، بلکه به ضرر منافع ملی تمام می‌شود.
در جوامعی که نظام تعلیم و تربیت تحت تأثیر فشارهای سیاسی یا مداخله مستقیم نمایندگان مجلس و گروه‌های قدرت قرار می‌گیرد، مدارس و دانشگاه‌ها به جای اینکه کانون تفکر، خلاقیت، و پیشرفت باشند، به مراکزی برای تبلیغ ایدئولوژی‌ها یا کسب آرای عمومی تبدیل می‌شوند. چنین روندی، استقلال نظام آموزشی را از بین می‌برد و به جای آموزش ارزش‌های بنیادین، نسلی شکل می‌گیرد که تنها در خدمت منافع کوتاه‌مدت سیاسی است.
آموزش و پرورش باید مستقل از بازی‌های سیاسی باشد. سیاست‌گذاری‌های این حوزه باید بر پایه دانش تخصصی، پژوهش‌های علمی، و نیازهای واقعی جامعه صورت گیرد. نمایندگان مجلس و سیاستمداران باید از دخالت در مسائل اجرایی و مدیریتی این حوزه پرهیز کنند و به جای استفاده ابزاری از آن، به تقویت ساختارهای آموزشی کشور و رفع چالش‌های موجود کمک کنند.
تبدیل نظام تعلیم و تربیت به سازمان رأی‌سازی یا ابزار نفوذ سیاسی، عواقب خطرناکی به همراه دارد. این امر، اعتماد عمومی به آموزش را کاهش می‌دهد، کیفیت تربیتی را پایین می‌آورد، و توسعه انسانی جامعه را مختل می‌کند. آنچه امروز بیش از هر زمان دیگری به آن نیاز داریم، نگاهی بلندمدت و غیرسیاسی به آموزش و پرورش است.
نظام تعلیم و تربیت شایسته آن است که در فضایی بی‌طرفانه و به دور از منافع سیاسی رشد کند. آموزش، امری حیاتی و آینده‌ساز است که نباید قربانی رقابت‌های جناحی شود. نمایندگان مجلس و سیاستمداران نیز باید به یاد داشته باشند که جایگاه آنها حمایت از مردم و فراهم کردن زیرساخت‌های مناسب برای توسعه کشور است، نه دخالت در نهادی که آینده ملت را می‌سازدراین خصوص سخنرانی مقام معظم دربین نمایندگان مجلس و عدم دخالت انها در انتصابات
هم‌راهبرد روشن و شفافی است که امیدواریم نمایندگان مجلس ضمن رعایت وظایف قانونی خود سخنان مقام معظم رهبری راهم نصب العین قراردهند