سیروس قایقران؛ مردی که از جنس خودِ مردم بود…

گروه رسانه‌ای گیلان بهتر به نقل از مدیریت روابط عمومی و امور بین‌الملل سازمان منطقه آزاد انزلی ــ ▫️سه ماه مانده به بازی‌های آسیایی پکن، وقتی خاک رودبار در پی زلزله‌ای سهمگین لرزید و کودکان بی‌گناه، خانواده و سرپناه خود را از دست دادند، خیلی‌ها به دنبال آماده‌سازی برای افتخارآفرینی در مسابقات آسیایی بودند؛ اما […]

گروه رسانه‌ای گیلان بهتر به نقل از مدیریت روابط عمومی و امور بین‌الملل سازمان منطقه آزاد انزلی ــ ▫️سه ماه مانده به بازی‌های آسیایی پکن، وقتی خاک رودبار در پی زلزله‌ای سهمگین لرزید و کودکان بی‌گناه، خانواده و سرپناه خود را از دست دادند، خیلی‌ها به دنبال آماده‌سازی برای افتخارآفرینی در مسابقات آسیایی بودند؛ اما «سیروس قایقران» پیراهن تیم ملی را زمین گذاشت تا پهلوانی را معنا کند. ▫️سرمربی تیم ملی به او هشدار داد که اگر به اردوی تیم ملی ملحق نشود، خط قرمز روی نامش کشیده خواهد شد. اما کاپیتان، با مرامی از جنس خطهٔ کاسپین پاسخ داد: «مهم‌تر از هر چیزی، کمک به بچه‌هایی است که پدر و مادر ندارند… دو هفته می‌مانم، بعد می‌آیم؛ سرمربی تیم مختار است هر تصمیمی خواست بگیرد.» 🤍 او ماند، در کنار دردمندان زیر چادرهای زلزله‌زدگان نفس کشید و مرهم زخم‌ها شد. ▫️سه ماه بعد، همان سیروس که قید اردو را زده بود، ستارهٔ بی‌بدیل ایران در پکن شد؛ گل سرنوشت‌ساز نیمه‌نهایی به کرهٔ جنوبی را زد و پنالتی فینال برابر کرهٔ شمالی را به تور چسباند تا ایران پس از ۲۰ سال بر بام آسیا بایستد. ▫️سیروس جان! تو نه فقط کاپیتان تیم ملی، که کاپیتانِ دل‌های مایی. یاد و مرامت تا ابد جاودانه است. 🌊⚽️ روحت آرام، مرد بزرگ… 🕊️