در شمال کشور و بویژه استان گیلان ، گردشگری پذیری به گردشگر هراسی در حال تبدیل شدن است
علی کریمی پاشاکی ــروزنامه نگار
قبل از انعقاد کلام لازم میدانم یادآوری کنم که فقط نمی خواهم نیمه خالی لیوان را ببینم و انتقاد کنم.قطعا مدیران و تصمیم گیران و تصمیم سازان این حوزه ی مهم تاکنون تلاشهای قابل توجهی را هم انجام دادهاند و یا در دست اجرا دارند و نمی توان منکر زحمات شان شد ، ولی موانع و مشکلات بسیاری از مشکلات و موانع همچنان جولان میدهند و تقریباً کسی نمیتواند بر آنان غلبه نماید؟!.
حوزههای مهم گردشگری ، میراث فرهنگی و صنایع دستی به نوع نگاه و تصمیم سازی و تصمیم گیری در این حوزهها بستگی دارد و تا آن نگاههای تقلیل گرایانه و انقباضی به این حوزه مهم بر طرف نشود، موانع چالشها و مشکلات سخت افزاری و نرم افزاری مبتلا به این حوزه همچنان پا برجا خواهد ماند.
بایستی باور داشته باشیم که با پاک کردن صورت مسئله تاکنون نتوانسته ایم، مسئله و مشکلات را حل و فصل نماییم ، اگر بخواهیم به این دور باطل ادامه دهیم ، وضعیت از شرایط کنونی هم بدتر خواهد شد.
و اما حکایت های پرغصه حوزه یک مهم گردشگری
برخی مناطق ساحلی و جنگلی شمال کشور اعم از گیلان ، مازندران و گلستان نشان دهنده وضعیت اسفناک گردشگران و مسافران است که به علت نداشتن امکانات مالی آنچنانی ،در کمبود جا و امکانات، شرایط اقامت آنهایی که نه ویلای شخصی و نه امکان بهرهمندی از ویلاهای دولتی را دارند، بیشتر شبیه آوارگان است.
شمالی ها اکنون بیشتر خامفروشی میکنند، زمینهای زراعی آبا و اجدادی را به ثمن بخس واگذار میکنند و بساط املاکیها و ساختوساز ویلا رونق دارد اما چنین تکاپوهایی فقط برای عدهای محدود سود دارد و مصیبتهای فشار گردشگران بر زیرساختها و امکانات محدود، همه مردم شمال کشور را گرفتار میکند و آینده ای نه چندان دور موجب «گردشگر هراسی» در استانهای شمالی خواهد شد.
فقدان زیر ساخت های گردشگری که در دسترس همهی گردشگران چه آنانی که متمول هستند و چه آنانی که از دیگر اقشار معمولی جامعه هستند ، باعث شده است ، چهره ی استان های شمالی( گیلان ، مازندران و گلستان)که حداقل در شش ماه از سال پذیرای گردشگران فراوان می باشند ، چهره نازیبایی از انباشتگی مسافران و گردشگران سرگردان حتی یک اقامتگاه فوق العاده معمولی و دستشویی و توالت و حتی نبود سطل های جمع آوری زباله ی آنان است.
این وضعیت به علت فقدان امکانات اولیه ی عادی و عدم مدیریت سفر توسط دستگاه های دولتی ذیربط و همچنین برخی کم توجهی ها توسط عدهای از گردشگران و مسافران کم کم در حال تبدیل شدن به معضلی بزرگ برای ساکنان استان های گیلان ، مازندران و گلستان می باشد.
سطح آلودگی تمام مناطقی که مورد پیمایش مسافران و گردشگران است از همه نظر در وضعیت بحرانی قرار دارند و ضرورت دارد تا متولیان دولتی در این خصوص به دادن آمار های غیر واقعی و برگزاری جلسات متعدد و کم خاصیت بسنده نکنند و به دنبال راه حل اساسی این مشکلات در حال تبدیل به معضلات بحرانی و غیر قابل حل باشند.
هم اکنون نه تنها گردشگران و مسافران در تولید ثروت و اشتغال در استان گیلان مؤثر نیستند ، بلکه با معضلاتی که با خود و بعد از خود برای گیلانیان و سایر استانهای شمالی کشور ببار می آوردند ،
آنچنان زندگی مردم استان گیلان ، مازندران و گلستان را در وضعیت بحرانی قرار می دهند که آمدن گردشگران و مسافران بجای هزینه به فایده در حال تبدیل هزینه به ضرر و بحرانهای مختلف می باشد.
ما هنوز نتوانسته ایم بعد از بیش از چهار دهه ، برای استان گیلان زیر ساخت های گردشگری منطقی و در دسترس همه ی هموطنان و زیر ساخت های گردشگری برای گردشگران بین المللی ایجاد نماییم.
این درحالی است که اداره کل میراث فرهنگی صنایع دستی و گردشگری استان گیلان البته به عنوان یکی از متولیان این حوزه فقط به ارائه ی آمار تشکیل جلسات و…بسنده کرده و عملاً برای بهبود اوضاع وخیم گردشگر پذیری استان هیچ طرح و برنامه ی اساسی و بر طرف کننده ی مشکلات و معضلات نداشته است و مدیران این حوزه فقط به ماندن در مناصب دولتی و برخورداری از رانت های مادی و معنوی آن تلاش کرده و می کنند و این در حالی است که نه تنها وجود گردشگران و مسافران موجب تولید ثروت و اشتغال در گیلان نمی شود ، بلکه وجود آنان کم کم در حال تبدیل شدن به یکی از بزرگترین مشکلات استان می باشد.
