ترمیم کابینه دولت چهاردهم ضرورتی واجب تر از نان شب ، البته نه به دلخواه آقایان از ما بهتر!!/ابتلای اقتصاد ایران به کم خونی شدید

علی کریمی پاشاکی ــ روزنامه نگار__قبل از انعقاد کلام لازم میدانم نکاتی را خطاب به جناب آقای دکتر پزشکیان ، رئیس جمهور محترم عارض باشم.
جناب آقای دکتر پزشکیان عزیز ، اولاً اعلام می دارم به عنوان یکی از اعضای ستاد انتخاباتی تان از جنابعالی بیش از این انتظار داشتم.
البته تأکید می کنم که با توجه به شناخت از جنابعالی به هیچ عنوان از روش مدیریتی تان ناامید نشده ام ، ولی به آن انتقادات و ایراداتی جدی دارم و انتظار دارم در برخی روش ها تجدید نظر بفرمایید تا هم پایگاه رأی تان و هم حتی مخالفان تان بدانند که اگر از تمام نحله های سیاسی و فکری در سیستم مدیریتی تان حضور دارند از اعتقادات واقعی تان به اصل وفاق ملی واقعی و ایران برای تمام ایرانیان است نه سهم خواهی و خدای ناکرده زیاده خواهی عده‌ای امتحان بد پس داده.
در ضمن در طی یکسال اخیر برخی از اعضای محترم کابینه دولت چهاردهم نشان دادند که همراه تان در تحقق حداقل های شعار ها و برنامه های انتخاباتی تان نبوده و نیستند و تغییر دادن آنان نه تنها مشکلی ایجاد نمی‌کند ، بلکه بسیاری از مشکلات را حل خواهد کرد.
در ارتباط با مباحث دیپلماتیک و سیاست خارجی می دانم که دست تان خیلی باز نیست ، ولی در این ارتباط هم حتی نزدیک وعده‌های انتخاباتی تان نیستید و درب بر همان پاشنه قدیم
می‌چرخد و این به صلاح ملک و ملت نیست.
این قلم به هیچ عنوان معتقد نیست که باید به سیاست های تجاوز کارانه ترامپ و تمام زیاده خواهان اروپایی و … تن در داد ، ولی نباید شرایطی هم رقم بخورد که زورگویان و استعمار گران بتوانند براحتی به مام میهن تعدی نمایند و یا برخی کشورهای مدعی دوستی با ایران در بدترین شرایط از کمک به هم پیمان شان یعنی ایران سر باز زدند و ادعای دوستی و داشتن پیمان دفاعی و امنیتی داشته باشند!!!؟.
در ضمن ضرورت دارد به برخی تندروها و تمامیت خواهان داخلی هم متذکر شوید که مردم نجیب و شریف ایران در تجاوز رژیم آپارتاید اسرائیل و رژیم ترامپ به مام میهن نشان دادند که به هیچ سیاست مدار و ژنرال و سرباز بیگانه نه اعتماد دارند و نه از تجاوز گران به خاک ایران حمایت خواهند کرد.
پس برای چندمین بار به تنظیمات کارخانه و اعمال تنگ نظرانه سابق در جهت اذیت و آزار مردم و بویژه بانوان فرهیخته این سرزمین باز نگردند و قدردان چنین ملت بزرگواری باشند که با وجود تمام کمبودها و مشکلات کمرشکن ، همچنان فدایی خاک ایران زمین هستند.

کم خونی شدید اقتصاد ایران

بودجه وطرحهای اقتصادی و رفاهی دولت به علت عدم برخورداری از پشتوانه‌های علمی و کارشناسانه،اکثریت مردم را فقیرتر و بار تورم را بر دوش آنان سنگین تر از قبل کرده است.
افزایش احتمالی قیمت, یارانه ی بنزینی و چند نرخی کردن آن،کمک معیشتی های نقدی و… نه تنها چاره ساز و کاهش دهنده ی مشکلات عدیده ی مردم نیستند،بلکه با افزایش تورم لجام گسیخته،فقر را با سرعت و شتاب بسیار بالایی را در جامعه گسترش داده و خواهد داد و فقرای ایران را پر جمعیت تر و به قریب سه چهارم جمعیت ایران رسانده و خواهد رساند.
در اثر اعمال سیاست های غیر اصولی و سلیقه ای در برخی دولت های گذشته ،به علت تشدید تحریم ها و اجرای برخی سیاست های غلط و سلیقه ای و ادامه ی آن سیاست های نادرست و سلیقه ای و نشأت گرفته از فرآیند های سیاسی و جناحی و همچنین ادامه ی تحریم های کمرشکن بویژه از سال ۱۳۹۷ توسط دولت ترامپ و پس از خروج آمریکا از برجام،اقتصاد ایران را با رشد منفی مواجه کرده است و همچنان این روند نزولی با شدت ادامه دارد.
واقعیت این است که کشور از نظر اقتصادی در شرایط بسیار سختی قرار دارد،چون همچنان تحریم ها با شدت پابرجا هستند و تورم در کنار کسری بودجه و اجرای طرح‌های و پروژه های غیر علمی و غیر کارشناسانه اقتصادی و رفاهی اعم از طرحهای یارانه ی بنزینی و احتمالا افزایش قیمت بنزین و یا چند نرخی شدن آن و…مشکلات پیچیده ای را ایجاد کرده است.
در این حالت اگر دولت قیمت حامل‌های انرژی را افزایش دهد،فقط با این اقدام غیر مفید اقتصادی ،بخشی از کسری بودجه عظیم خود را جبران می کند،ولی تورم و گرانی ناشی از این افزایش حامل های انرژی ،باعث می شود تا هم بر جمعیت فقرا در ایران افزوده شده و هم سایر ناهنجاری‌های اجتماعی و اقتصادی و…مانند تورم،بیکاری نیز روندی صعودی بخود خواهند گرفت که هم‌اکنون نشانه‌های آن بخوبی قابل مشاهده می باشد.
در چنین فضایی تمام طرح های توسعه ایی و تولیدی و رفاهی_خدماتی، عملاً در حد حرف باقی خواهد ماند و رونق کسب و کار ،سرابی بیش نخواهد بود.

گره اصلی عدم ارتباط اقتصادی و مالی با دنیا و تحریم ها

باید قبول کنیم که گره اصلی مشکلات اقتصادی کشور،وجود تحریم ها و عدم ارتباط با جهان می باشد و با دخالت بیش از پیش سیاست در فرآیند های اقتصادی،این گره ‌روز به روز کورتر از گذشته شده و می شود.هنوز ما در داخل کشور در این ارتباط به نتیجه گیری مفید و منطقی نرسیده ایم که در مذاکرات چگونه عمل نماییم ‌،هنوز تکلیف fatf روشن نیست .هنوز با اقتصاد برخورد سیاسی می شود.
به نظر می رسد،دشمنان و یا رقیبان خارجی ما هم خیالشان از اعمال و رفتار های غیر حرفه‌ای ما راحت است،چون ما متأسفانه در داخل کشور دشمنانی داریم که در لباس دوست و… بیشترین آب را به آسیاب دشمنان و یا رقیبان خارجی می ریزند.
ما عملاً نمی توانیم در داخل کشور برای ساماندهی به مشکلات داخلی اقتصاد ایران به اجماع و هم افزایی واقعی برسیم تا با تامین منافع ملی ، زندگی شرافتمندانه ای را برای مردم فراهم کنیم.با کمال تأسف تفکری در ایران از ادامه ی تحریم ها خوشش می آید، چون کاسب و برخوردار از بودن تحریم ها است و با تئوریزه کردن برخی مباحث و با ادعای دفاع از انقلاب و مردم و دورزدن تحریم ها روز به روز بر ثروت های قارونی خود می افزاید ، وجود چنین تفکر و عاملان و حاملان آنها در داخل کشور، در بسیاری از موارد کشور را از دشمن خارجی بی نیاز کرده است.
بقول شاعر:
چون دوست دشمن است، شکایت کجا برم (نقل به مضمون).
در عصری که اقتصاد دنیا توسط بخش خصوصی توانمند و مشارکت مردم اداره می شود، با کمال تأسف هنوز سیستم اداره ی اجرایی کشور در بخش های مختلف با مداخلات حداکثری و دست و پا گیر دولتی و حاکمیتی مواجه می باشد و عملاً بخش خصوصی واقعی و توانمند از صحنه ی کارکرد اقتصادی کشور بدور نگه داشته شده است.
هم اکنون براساس آمارهای بین المللی،کشور ما در میان کشورهای منطقه البته منهای افغانستان و یمن، دارای پایین ترین رشد اقتصادی می باشد و حتی با این وضعیت،هدف گذاری روی کاغذ هم رسیدن به رشد اقتصادی بالای صفر،عملا میسور نیست و خروج از این وضعیت نیز مستلزم تحولی بزرگ در تمامی بخش‌های مدیریتی و اقتصادی و…است که ایجاد ارتباطات گسترده ی قانونی با دنیا،برطرف شدن تحریم ها،تصویب و اجرایی شدن fatf,جلب و جذب سرمایه‌گذاری خارجی و داخلی و… از جمله اصلی ترین مواردی هستند که می توان برای رسیدن به رشد اقتصادی به آنها تکیه کرد.