مردم ایران، قربانیان اصلی تحریم ها و محاصره دریایی آمریکای ترامپ هستند

علی کریمی پاشاکی ــ روزنامه نگار

قبل از انعقاد کلام لازم میدانم به برخی امریکایی ها و کشورهای اروپایی و همچنین محافل و گروههای مدعی حقوق بشر، حقوق انسانی،دمکراسی و آزادی متذکر شوم که اقدامات ضد انسانی و ضد بشری دولت ماکیاولیست و امپریالیست آمریکای ترامپ با توسل به محاصره دریایی و تحریم های حداکثری لجام‌گسیخته مواد اولیه غذایی، دارویی، بهداشتی و تکنولوژیکی و…و همچنین محدودیت های ضد انسانی برای واردات اقلام دارویی و پزشکی مورد نیاز مردم ایران، مصداق بارز جنایت علیه بشریت می باشد.
دولت آپارتاید آمریکا بعد از عدم موفقیت در تجاوز نظامی گسترده به ایران که با محاسبات غلط تندرو های آمریکایی و اسرائیلی زمان یک هفته ای برای فروپاشی حاکمیت در ایران را ادعا می کردند، پس شکست طرح های نظامی، به ضد انسانی ترین روش های برای آزار و اذیت مردم ایران یعنی محاصره دریایی و تحریم های لجام‌گسیخته و حداکثری روی آورده‌اند که با ابتدایی ترین حقوق بشر، حقوق انسانی و موازین بین المللی به شدت منافات دارد.
این در حالی که با کمال تأسف، بسیاری از مدعیان حقوق بشر، آزادی و دموکراسی کوچکترین عکس المللی در مخالفت با این اقدام ضد بشری انجام نمی دهند.
دوگانه سازی غربی ها و برخی مدعیان حقوق بشر در اروپا و آمریکا نشان می دهد که جوامع در حال توسعه و جهان سوم، حق دارند تا به آنان اعتمادی نداشته باشند.

پارادوکس و تناقض مدعیان دفاع از حقوق انسانی و حقوق بشر در ارتباط با اقدامات آمریکا علیه مردم ایران

این قلم،کاملاً آگاهم که در فضای سیاسی به‌شدت دوقطبی و فزاینده نظامی‌گری که ناشی از سیاست‌های دولت آمریکای ترامپ است، درخواست‌ها برای حمایت از حقوق بشر ممکن است آن‌گونه که شایسته است مورد توجه قرار نگیرند.
با این حال، انتظار می‌رود تا آنجا که در چارچوب اختیارات برخی مقامات سازمان ملل متحد و برخی سران کشورهای منصف اروپا و دنیا است ، برای جامعه جهانی روشن سازند که قربانیان اصلی آنچه ایالات متحده «تحریم‌های کوبنده و بی‌سابقه» می‌نامد، مردم ایران هستند. برخلاف دولت‌ها و نهادهای حکومتی، شهروندان عادی دسترسی ویژه‌ای به ذخایر مالی، مجاری اقتصادی جایگزین یا سایر ابزارهایی که بتوانند خود را با آن‌ها از پیامدهای چنین اقداماتی مصون نگه دارند، ندارند.
مقامات دولت آمریکای ترامپ بارها به‌طور آشکار و صریح اعلام کرده‌اند که یکی از اهداف اعمال تحریم‌ها، وارد آوردن چنان فشار و رنج شدیدی بر مردم ایران است که آنان برای تحقق هدف سیاسی مورد نظر ‌دولت کنونی آمریکا، یعنی سرنگونی دولت ایران، به خیابان‌ها بیایند!؟!؟.
مدعیان حقوق بشر و دموکراسی بدانند اگر مردم عادی و غیرنظامیان به امید آنکه به ابزاری برای تغییرات سیاسی بدل شوند، در معرض محرومیت اقتصادی و سختی‌های طاقت‌فرسا قرار گیرند، آنگاه مرز میان فشار سیاسی و مجازات دسته‌جمعی یک ملت، از منظر حقوق بشر به مسئله‌ای عمیقاً نگران‌کننده تبدیل می‌شود.
با مردم عادی هرگز نباید به عنوان اهرم فشاری برای دستیابی به اهداف ژئوپلیتیک رفتار کرد.
هیچ اختلاف سیاسی، هرچقدر هم که جدی باشد، نمی‌تواند سیاست‌هایی را توجیه کند که آگاهانه بارِ تقابل را بر دوش کل جمعیت غیرنظامی و مردم یک کشور می‌اندازند!!!.
به باور این قلم، این یکی از غیر قابل‌‌دفاع‌ترین و زشت ترین اشکال رفتار سیاسی در نظم بین‌المللی کنونی است.
از این رو، از تمام آزادیخواهان دنیا و مسئولان سازمان ملل متحد تقاضا دارم که به این موضوع نه صرفاً به عنوان مسئله‌ای در چارچوب تقابل‌های ژئوپلیتیک، بلکه به عنوان مسئله‌ای حیاتی در حوزه حقوق بنیادین بشر، کرامت انسانی و حفاظت از غیرنظامیان بپردازید.
همچنین درخواست می‌کنم اطمینان حاصل کنید که رنج مردم ایران در میان محاسبات ژئوپلیتیک نادیده گرفته نشود و به حاشیه نرود.
تمامی دلسوزان و مدافعان حقوق بشر و حقوق و کرامت انسان ها، بایستی تلاش بیش از پیش بخرج دهند تا از ایجاد فاجعه انسانی ناشی از محاصره دریایی و تحریم های لجام‌گسیخته در ایران جلوگیری کنند و دولت تندرو آمریکا را نسبت به اقداماتی که می‌تواند به جنایت علیه بشریت تبدیل شود، هشدار جدی دهند و در مقابل اقدامات جنایتکارانه آنان ایستادگی کنند.